WhiteNoise sintape ~ Λευκοθέα Μακρή

WhiteNoise sintape

Το ακούς και το διαβάζεις κάθε Δευτέρα στις 19:00!

Πάτα play και συνδέσου!


Previously on WhiteNoise sintape 

 

 

Το WhiteNoise sintape επέστρεψε με διάθεση να κάνει μία σύντομη ανασκόπηση στα μουσικά νέα και τις καινούριες κυκλοφορίες των τελευταίων ημερών.

Πρώτοι και καλύτεροι, οι Murder Capital, οι Ιρλανδοί post-punkers μας ανακοίνωσαν ήδη από τα τέλη της προηγούμενης χρονιάς πως έχουν ετοιμάσει –επιτέλους- το δεύτερο album τους, το οποίο και θα ξεκινούσαν να ηχογραφούν από το 2022. Μας χάρισαν ένα εξαιρετικό ντεμπούτο το 2019 με το ‘’When I Have Fears’’, οπότε καιγόμαστε να ακούσουμε τη νέα μουσική τους! Παραμένοντας Ιρλανδία, περνάμε στους Fontaines D.C., οι οποίοι μας ανακοίνωσαν επίσημα την δισκογραφική τους επιστροφή με το ‘’Skinty Fia’’. Ο διάδοχος του ‘’A Hero’s Death’’ έρχεται τον Απρίλιο και το πρώτο δείγμα μας αφήνει με πολύ καλές εντυπώσεις, αλλά αναμένουμε και την συνέχεια.

Την επίσημη εμφάνισή του έκανε και το νέο project των Thom Yorke, Jonny Greenwood και Tom Skinner που ακούει στο όνομα The Smile, δίνοντας στη δημοσιότητα το πρώτο single ‘'You Will Never Work In Television Again'’. Παραμένοντας για μια ακόμη φορά στα του Ηνωμένου Βασιλείου, να κάνουμε μία αναφορά στους The Mysterines, οι οποίοι με τα έως τώρα singles τους καλύπτουν ικανοποιητικότατα τα ‘90s alt-rock γούστα μας, αλλά και στους The Gulps, που έκαναν αίσθηση με το τελευταίο τους single “Stuck In The City” και ετοιμάζουν ένα rock’n’roll debut album δια χειρός Youth Martin.

Όσον αφορά τις νέες κυκλοφορίες, είχαμε το εμπνευσμένο ντεμπούτο των Yard Act από το Leeds. Με δόσεις χιούμορ, ειρωνείας και αυθάδειας σχολιάζουν την καθημερινότητα της Βρετανίας του σήμερα, θυμίζοντάς μας για μια ακόμη φορά τι είναι ικανή να δημιουργήσει η νέα βρετανική σκηνή. Το ίδιο συμβαίνει και με το debut EP των VLURE, που κατάφεραν να δώσουν συναίσθημα στο electro/post-punk αφήγημά τους. Τέλος, οι Boy Harsher είναι δεδομένο πλέον ότι δεν θα σταματήσουν ποτέ να βγάζουν δίσκους με κομμάτια που δεν θα μας στοιχειώνουν το μυαλό και το σώμα –όπως έκαναν και αυτή τη φορά με το ‘’The Runner’’, το soundtrack της ομώνυμης ταινίας μικρού μήκους που δημιούργησαν.

Ελπίζουμε η χρονιά να συνεχίσει με ωραία singles και δίσκους που θα μας κάνουν να ανυπομονούμε για την δυναμική επάνοδό μας στα μαγαζιά με μουσική και στις γεμάτες συναυλίες.

 

~ Λευκοθέα Μακρή ~

Περισσοτερα ...

Do they know it's Christmas?

Do they know it's Christmas?

 

Η ιδέα για το κομμάτι ήρθε στον Geldof όταν είδε ένα ντοκιμαντέρ για τον λιμό στην Αιθιοπία. Ο Geldof έγραψε τους στίχους και ο Midge Ure από τους Ultravox έγραψε τη μουσική. Στη Βρετανία οι στολισμοί έδειχναν ότι τα Χριστούγεννα ήταν κοντά. Ο Geldof που ευαισθητοποιήθηκε από το ντοκιμαντέρ, σκέφτηκε πως αυτά τα παιδιά που λιμοκτονούν ίσως να μη γνωρίζουν καν ότι έρχονταν Χριστούγεννα. Ίσως να μην τους ενδιαφέρει κιόλας. Τα προβλήματά τους ήταν πιο σημαντικά.

Το τραγούδι ηχογραφήθηκε και μιξαρίστηκε μέσα σε 24 ώρες, στις 25 Νοεμβρίου του 1984. Μόνο ο Sting και ο Simon Lebon είχαν ηχογραφήσει νωρίτερα. Οι υπόλοιποι πήγαν εκείνη την ημέρα χωρίς κανένας να έχει ακούσει το τραγούδι νωρίτερα.

Τα κουπλέ τραγούδησαν οι Paul Young, Boy George, George Michael, Simon Le Bon και Bono, ενώ το μέρος της χορωδίας οι David Bowie, Phil Collins, Paul McCartney, Geldof και πολλοί άλλοι που τραγούδησαν το ρεφρέν "Feed The World- Let them know it’s Christmas time again". Ο John Taylor των Duran Duran έπαιξε μπάσο και ο Phil Collins τύμπανα. Τα υπόλοιπα όργανα παίχτηκαν από τον Midge Ure με πλήκτρα. Το εξώφυλλο του single δημιούργησε ο Peter Blake, σχεδιαστής του εξώφυλλου του "Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band".

Ήταν το πρώτο τραγούδι που ηχογραφήθηκε από τόσους καλλιτέχνες για να αφυπνίσει συνειδήσεις σχετικά με την κατάσταση στην Αφρική. Το "Do they know it’s Christmas?" κυκλοφόρησε την ίδια περίοδο με το "Last Christmas", με αποτέλεσμα η μεγάλη επιτυχία των Wham! να μην φτάσει ποτέ στην κορυφή των charts. Ωστόσο, ο George Michael έδωσε όλα τα έσοδα από τις πωλήσεις του τραγουδιού για τον ίδιο σκοπό!

Από τις πωλήσεις του single συγκεντρώθηκαν 14 εκατομμύρια δολάρια για τη στήριξη της Αφρικής. Το βίντεο σκηνοθέτησε ο Nigel Dick. Χρήματα δεν υπήρχαν κι ως εκ τούτου έστησε δύο κάμερες. Η μία ήταν εκτός στούντιο και κατέγραφε τους καλλιτέχνες την ώρα που έμπαιναν στο στούντιο και η δεύτερη τους έγραφε την ώρα που τραγουδούσαν. Το βίντεο χρησιμοποιήθηκε και για ένα ντοκιμαντέρ 30 λεπτών με τα παρασκήνια της ηχογράφησης. Τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν από τις πωλήσεις του βίντεο διατέθηκαν επίσης για την Αφρική.

 

 

 

Πηγή: Η Μηχανή του Χρόνου

 

Περισσοτερα ...

Dimitris Rammos || A fresh new single by an upcoming artist!

από τη Διονυσία Αλβανού

Η μουσική σκηνή της Πάτρας, παρά τις δυσμενείς συνθήκες, συνεχίζει και ανθίζει και αυτό αποδεικνύει και ο 22χρονος Rammos, ο οποίος στις 22 Μαϊου κυκλοφόρησε το πρώτο του single “The Motel”, «μια αλληγορία για τα όσα νιώθουμε όταν είμαστε μόνοι», όπως δηλώνει. Στηρίζοντας τα βήματα των τοπικών καλλιτεχνών, αποφασίσαμε να γνωρίσουμε λίγο καλύτερα τον Δημήτρη Ράμμο, ο οποίος µε τους αφηγηµατικούς του στίχους και τον έντονο ήχο του, δηµιουργεί ιστορίες και χαρακτήρες µέσα από τους οποίους προβάλλει τις προσωπικές εµπειρίες και τα πιστεύω του.

Λίγα λόγια γι’ αυτόν:

Μεγάλωσε στα Γρεβενά, ακούγοντας rock, pop, λαϊκή και παραδοσιακή µουσική (ταυτόχρονα). Ξεκίνησε να γράφει δικά του κοµµάτια στα 14 και παράλληλα να παίζει live, ενώ του έχει απονεµηθεί βραβείο σε εθνικό διαγωνισµό για µελοποίηση ποιήµατος. Συνδυάζοντας τα διαφορετικά ακούσµατά του και διατηρώντας την σαρκαστική του διάθεση απέναντι σε καθηµερινά white-people problems, στοχεύει να δηµιουργήσει την µουσική που λείπει.

Αυτό το διάστηµα σπουδάζει Φαρµακευτική στην Πάτρα, φτιάχνει µπάντα και ηχογραφεί τα πρώτα του single.

Το πρώτο του single, “The Motel”, αποτελεί ένα δείγµα του σύµπαντος που θέλει να κατασκευάσει. Ένα απλό loop χτισµένο γύρω από µια µπασογραµµή που αναδεικνύει την πάλη µε τον εσωτερικό µας εαυτό και τις περίεργες σκέψεις που κάνει ο καθένας.

-Πώς ξεκίνησε η ενασχόλησή σου με τη μουσική και πότε άρχισες να συνθέτεις τα δικά σου κομμάτια;

Από μικρός ό,τι ακουγόταν στο σπίτι το τραγουδούσα…και μέχρι μια ντροπιαστικά μεγάλη ηλικία έπαιρνα διάφορα αντικείμενα και τα έκανα κιθάρες και drums! Ουσιαστικά όμως, κάπου στα 12-13 ξεκίνησα να μαθαίνω κιθάρα και σχεδόν απευθείας ήρθε και η σύνθεση, τα συκγροτήματα, τα live κτλ. Για πολλά χρόνια αντέγραφα ξεδιάντροπα τις αγαπημένες μου μπάντες, ώσπου κάποια στιγμή μπήκαν στη μουσική μου αυτόματα όλα τα λαϊκά, pop, rock, παραδοσιακά στοιχεία των τραγουδιών που άκουγα μεγαλώνοντας.

-Τι μπορεί να αποτελέσει έμπνευση για σένα;

Συνήθως, θα είναι κάποια ενδιαφέρουσα ιδέα για την εξέλιξη μιας ιστορίας ή ενός χαρακτήρα, σε συνδυασμό με κάτι που οπωσδήποτε πρέπει να πω τη δεδομένη περίοδο. Το να παρατηρώ φαινόμενα και καταστάσεις και να τα αντιμετωπίζω με τον σαρκασμό που τους αξίζει είναι από τα αγαπημένα μου.

-Ποια είναι η ιστορία πίσω από το “The Motel”; Το έγραψες μέσα στην καραντίνα και πώς αυτή η δύσκολη περίοδος σε επηρέασε μουσικά;

Το Motel ήρθε τελείως άξαφνα μέσα στην καραντίνα, σε μία περίοδο που για κάποιο λόγο δυσκολευόμουν πολύ να γράψω. Από την πρώτη στιγμή το συμπάθησα πολύ και εξαιτίας του προέκυψαν κατευθείαν άλλα 2-3 τραγούδια. Φαντάσου, ότι είχα από καιρό έτοιμο ένα άλλο κομμάτι για να βγει ως πρώτο single και το πήγα πίσω όσο μπορούσα για να ηχογραφήσω αυτό!

Αναφέρεται στην μοναξιά και τις περίεργες σκέψεις που κάνουμε όταν είμαστε μόνοι, ένα αγαπημένο μου topic που υπάρχει σε διάφορους στίχους μου. Ήθελα πολύ να γράψω κάποια στιγμή μόνο γι’ αυτό και αυτή η περίοδος ήταν η τέλεια αφορμή. Το να το εκφράσω μέσα από μία ιστορία που κάποιος καίει ένα Motel επειδή δεν ακούει τη φωνή στο κεφάλι του, ήταν όπως καταλαβαίνεις μονόδρομος!

Η καραντίνα γενικά, πολύ περίεργη και ενδιαφέρουσα περίοδος. Νομίζω όλοι αντιμετωπίσαμε λίγο πιο ουσιαστικά τα χαρακτηριστικά του εαυτού μας και των γύρω μας που υπό άλλες συνθήκες αποφεύγαμε. Ταυτόχρονα υπήρχε χρόνος για δημιουργία, άγχος, φαγητό…απ’ όλα τα καλά.

-Ποιες είναι οι φιλοδοξίες σου για το μέλλον; Θα δούμε σύντομα κι άλλα πράγματα από σένα;

Να νιώσουν με τα τραγούδια μου όσοι περισσότεροι γίνεται, όλα όσα ένιωσα εγώ όταν πρωτοερωτεύτηκα τη μουσική. Νομίζω δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να το απαντήσω. Α και να γράψω για τον Γιώργο Μαζωνάκη.

Ναι, θα συνεχίσουν να βγαίνουν single τους επόμενους μήνες. Μακάρι να μπορέσουμε (από πολλές απόψεις) να κάνουμε και ένα ωραίο live σύντομα.

Εμείς θα ευχηθούμε να είναι καλοτάξιδο το καινούργιο τραγούδι και κάθε επιτυχία στο μέλλον. Μην ξεχνάτε να ακούτε πολλή μουσική και να στηρίζετε τους τοπικούς σας καλλιτέχνες!

~ Follow ~

D. Rammos

~ Play ~


Περισσοτερα ...

Goodbye Bedouin Live:: Submarine/Youth Presentation στον Συνδετήρα

Την Παρασκευή 25 Ιανουαρίου ο Συνδετήρας παρουσίαζει τους Goodbye Bedouin!
Στο πρώτο live της χρονιάς, η psych garage μπάντα από την Πάτρα, θα παρουσίασει το νέο 7ιντσο "Submarine/Youth" που κυκλοφόρησε πρόσφατα από την Inner Ear Records, αλλά και πολλά ακόμα tracks!
Intro/Outro Party: PressPop.gr & Goodbye Bedouin guests
Supported by sinradio.gr
Ώρα Έναρξης: 22:00
Είσοδος Ελεύθερη

Bio:
Οι Goodbye Bedouin είναι μία psych garage μπάντα από την Πάτρα που αποτελείται από τους Βασίλη Σμπήλια (vocals, guitar, tambourine), Σπύρο Παπαϊωάννου (guitar, keyboards, vocals), Θεόδωρο Παπαδόπουλο (guitar, keyboards), Γεράσιμο Ασπρομάλλη (bass, vocals) και Γιώργο Αμαξά (drums, tambourine, maracas), όλοι τους πρώην μέλη ανεξάρτητων μουσικών συγκροτημάτων της πόλης.

Τον Ιανουάριο του 2017 ξεκίνησαν τις πρώτες τους πρόβες ανακατεύοντας τις φαζαριστές κιθάρες του rock ‘n roll της Αμερικής και της Μεγάλης Βρετανίας, τις μελωδικές γραμμές από την ψυχεδελική ποπ των ‘60s, την κινηματογραφική μουσική του John Barry, αλλά και την αστική κουλτούρα των ημερών, με τους στίχους των Beat ποιητών και του Dylan Thomas. Λίγο αργότερα, μαζί με τον Ιάσονα Ζούμπο (tambourine, percussion), άρχισαν να παρουσιάζουν ζωντανά την δουλειά τους σε φεστιβάλ (Saristra Festival, Westside Festival) και σε ανεξάρτητες σκηνές σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας.

Στα τέλη του 2017, με παραγωγό τον Μανώλη Αγγελάκη (Illegal Operation, Appallachian Cobra Worshipers) και μηχανικό ήχου τον Σάκη Μπάστα (Raining Pleasure, Abbie Gale), ηχογράφησαν στο Noisebox Studio στην Πάτρα τα δύο πρώτα τους κομμάτια που κυκλοφορούν σε 150 αριθμημένα 7” single και digital από την Inner Ear.

Περισσοτερα ...
Subscribe to this RSS feed
Click here - fbetting view betfair bonus