Οι Καλύτεροι Εγχώριοι Δίσκοι του 2020

Οι παραγωγοί του sinradio.gr ξεχώρισαν από έναν εγχώριο δίσκο για το 2020 ο καθένας και τον μοιράζονται μαζί σου!

Διάβασε ακόμα: Οι Καλύτεροι Διεθνείς Δίσκοι του 2020

 

Μαρία Παναγιωτάκη

The Boy – Αντιλόπη

Ενώ παρασυρόμαστε από το πιάνο που ντύνει τον δίσκο νομίζοντας ότι ταξιδεύουμε, ο Αλέξανδρος Βούλγαρης περιγράφει με τρυφερότητα τη σκληρή πραγματικότητα που ζήσαμε φέτος, αυτή του εγκλεισμού. Δημιουργεί ένα γλυκόπικρο συναίσθημα που όμως μας γαληνεύει, συνειδητοποιώντας ότι τελικά τα πιο όμορφα μέρη μπορεί να βρίσκονται δίπλα μας, στο μπαλκόνι ή κάτω από ένα πάπλωμα.

 

 

Βασίλης Παλαιολόγου

THE CALLAS - ΕΙΜΑΙ ΕΝΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ

Ένας δίσκος που τον αγαπάς ή τον μισείς από τα πρώτα 3 δευτερόλεπτα. Ιδιαίτερα με γοητεύει ο τρόπος που οι Callas γίνονται ρεμπέτες χωρίς να απεμπολούν το lo-fi χαρακτήρα τους (όχι, δεν υπάρχει μπουζούκι). Για την ακρίβεια όλα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τον ήχο τους είναι εδώ, με κυρίαρχο τον παρακμιακό αστικό ερωτισμό που δεσπόζει ήδη από το γαμάτο εξώφυλλο. Μπράβο τους που αλλάζουν και δεν αναμασούν τα ίδια και τα ίδια!

 

Πάσχος Κωνσταντίνος

Goodbye Bedouin – The Shaking People

Λίγο μετά το πρώτο lockdown, σε εννιά κομμάτια, τα παιδιά από την Πάτρα χωρίς να αντιγράφουν και χωρίς να κουράζουν, «μπερδεύουν» γκαράζ από την Αμερική και την Αυστραλία, ποπ, ‘60s και λίγο surf και μας δείχνουν πώς πρέπει να είναι το rock ‘n’ roll σήμερα.

 

 

Αλεξάνδρα Τσιτσέλη

Vagina Lips – Outsider Forever

Το τρίτο άλμπουμ ήρθε στην αρχή της χρονιάς πριν την «κατρακύλα» και τα dream pop κομμάτια μού θύμισαν τους πρώτους μήνες του 20 και την κοινωνική ζωή που είχα. Ξεχωρίζω το ομότιτλο κομμάτι και το ονειρικό I don’t want this day to end. (Είναι καλές παρέες για τη μετακίνησή σας με 6.)

 

 

Άννα Κακαριάρη

Nalyssa Green - Ταξίδι Αστρικό

Δύο χρόνια μετά το πρώτο ελληνόφωνο άλμπουμ της Μπλουμ και επειδή αυτή τη χρονιά η Γη δεν ήταν και ο πιο φιλόξενος πλανήτης, η Nalyssa Green μάς προσκαλεί σ’ ένα Ταξίδι Αστρικό. Αν και πολλά από τα κομμάτια τα είχε ήδη αποκαλύψει στα live της, το άλμπουμ ανέδειξε έναν προφανή κοινό νοηματικό άξονα, ο οποίος είναι η συναρπαστική παραμονή στο πραγματικό «μέσα», που είναι το μέσα μας. Ο καινούριος πειραματισμός με τη φόρμα του λαϊκού τραγουδιού, οι ζεστές μπασογραμμές μιας πλέον χαρακτηριστικά ατμοσφαιρικής παραγωγής, με την υπογραφή του Βασίλη Ντοκάκη και οι –άλλοτε αφοπλιστικά βιωματικοί κι άλλοτε απόκοσμοι στίχοι της, προσωπικά μου δημιουργούν την εντύπωση μιας σύγχρονης Λένας Πλάτωνος. Ίσως πιο ακομπλεξάριστα ρομαντικής, πιο γλυκιάς αλλά και πιο αιχμηρής, σαν σελίδα που σου κόβει τα δάχτυλα και χωρίς να το καταλάβεις, αιμορραγείς.
Αγαπημένα κομμάτια: Μπλε Τροχιά, Μη Με Ξεχάσεις.

 

 

Διονυσία Αλβανού

Kristof - TALKSHOW

Σύντομο μα ουσιαστικό το “TALKSHOW” σου κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον και σε μεταφέρει στο περιβάλλον ενός talkshow με μια vintage, αλλά και pop αισθητική, με έντονο το ηλεκτρονικό στοιχείο.  Έχει αρχή, μέση και τέλος σαν μια ενιαία ιστορία που μας διηγείται ο Kristof, ενώ σου δημιουργείται εύρος συναισθημάτων που βιώνεις κατά την ακρόασή του, από έντονη χαρά μέχρι και βαθιά μελαγχολία. Το artwork του δίσκου είναι επίσης φανταστική δουλειά. 

 

 

Κωνσταντίνος Τσάμης

Kepler Is Free - Teegarden

Φρέσκια οπτική της Jazz που ισορροπεί υπέροχα με την ηλεκτρονική διάθεση που έχει η μπάντα. Ξεκινάει με λίγο πιο δύσκολα κομμάτια για κάποιον που δεν είναι ακροατής της Jazz, ενώ γυρίζοντας στην B Side του δίσκου κερδίζει και τους υπόλοιπους!

 

 

Δημήτρης Μάστορης

Κτίρια Τη Νύχτα - Οι Μελλοντικές Ημερομηνίες

Ο πιο εύπεπτος, προσβάσιμος, ποπ (πες το όπως θες) δίσκος αυτού του σπουδαίου καλλιτέχνη φέρει ένα επιπλέον θράσος που θεωρώ ότι δεν συνηθίζεται: παρουσιάζει απροκάλυπτα την καλύτερή του (μέχρι τώρα) δουλειά (για τον γράφοντα). Δίνει την εντύπωση ότι έχει διυλίσει σχολαστικά στοιχεία από όλα τα προηγούμενα του albums, ενσωματώνοντάς τα σε μια συλλογή από μειλίχιες απαγγελίες, κοφτερά breakbeats και παιχνιδιάρικα synths που ντύνουν τον ιδιαίτερο στίχο του, χωρίς να φλυαρεί ούτε δευτερόλεπτο. Οι M83 συναντήθηκαν με τον Aphex Twin στο κέντρο της Αθήνας; Ποιος ξέρει… (Ξανα)πάτα play στο Μασίνκοδ και βάλε ελεύθερα τα κλάματα.

 

 

Θανάσης Στασινός

Strawberry Pills - Murder to a Beat

Μπορεί να άργησε να έρθει το ντεμπούτο τους album, αλλά η αναμονή άξιζε! Ένας δίσκος με dark / electro ρυθμό αλλά και με λίγη 80s νοσταλγία, επηρεασμένοι από στοιχεία κλασικής λογοτεχνίας φαντασίας, τρόμου, μυστηρίου και αινίγματος κάτι που φαίνεται από τον τίτλο του δίσκου ο οποίος είναι εμπνευσμένος από την βασίλισσα του εγκλήματος, Agatha Christie. Αγαπημένα κομμάτια: Porcelain Face, The Voyer και Verbal Suicide.

 

 

Δήμητρα Αλεξανδράκου

Stiko - Vibrations

Μελωδίες ονειρικές ξεπηδούν μέσα από 7 κομμάτια άκρως προσεγμένα και δουλεμένα στην λεπτομέρεια. Η πιο ώριμη δουλειά του Stiko που δεν σταματά ποτέ να εξελίσσεται και να δημιουργεί, κυκλοφορεί από την High Hop Records του Cayetano κι έρχεται να μας γοητεύσει με τις συναισθηματικές δονήσεις του. Ήχος φρέσκος, ηλεκτρονικός με trip hop επιρροές και beats που συνθέτουν το soundtrack της δικής σου ονειροπόλησης.

Αγαπημένα κομμάτια: Deer, Loosing Me, Ocean Of Love

 

 

CJ Turtle

Sugahspank & Blend Mishkin - Paint Everything White (Rewind Guaranteed 2020)

Ό,τι καλύτερο μας έφερε η προηγούμενη καραντίνα. Δώδεκα χρόνια μετά την πρώτη τους συνεργασία, ανταλλάσοντας  αρχεία μέσω του διαδικτύου, ο Blend και η Sugahspank (ξανά) έκαναν το θαύμα τους! Οκτώ reggae (κι όχι μόνο) διαμάντια που θα απολαμβάνουμε στο διηνεκές.

 

 

Ανδρέας Παπαλεξόπουλος

ΤΖΑΜΑΛ - Η Κούπα του Ιούδα

Δεύτερο προσωπικό άλμπουμ του ΤΖΑΜΑΛ με ωμό κοινωνικό στίχο που ξυπνάει αναμνήσεις και προετοιμάζει γενιές. Καθαρό ελληνικό αλήτικο ραπ βγαλμένο από καταστάσεις καθημερινότητας του κάθε 30+ και όχι μόνο κατοίκου και πολίτη της Ελλάδας!

Αγνή αγάπη για πράγματα της ζόρικης καθημερινότητας, από τη ρουτίνα της δουλειάς μέχρι την Κυριακή του γηπέδου και των οπαδικών συνθημάτων. Ρεαλισμός στο μεγαλείο του και στίχοι που αγγίζουν “έξω” από τα δόντια.

 

 

Αθανασία Ροδίτη

Ρένα Μόρφη - Σάμπα Τσικίτα

Η Ρένα Μόρφη είναι η ερμηνεύτρια με τα χίλια πρόσωπα, καθώς ξεκίνησε ως φωνή των Imam Baildi και στην πορεία έδειξε τα πολλά ταλέντα της! Το 2020 ξεχώρισε με την καινούργια της  μουσικοχορευτική νουβέλα «Σάμπα Τσικίτα» που αποτελείται από 10 νέα τραγούδια και κάθε ένα είναι ξεχωριστό, αφού μας ταξιδεύει σε άλλες εποχές και με μεγάλη επιτυχία! 

 

Διάβασε ακόμα: 20 για το '20: Οι λίστες με τα καλύτερα album της χρονιάς όπως τα επέλεξαν συντάκτες του presspop.gr και ραδιοφωνικοί παραγωγοί του sinradio.gr!

 

Περισσοτερα ...

4o Westside Festival: Στις αγαπημένες αναμνήσεις του '18

Το sinradio.gr πήγε και χόρεψε μέχρι τελικής πτώσης στο 4ο Westside Festival, συζητά ακόμα γι’ αυτό και προτείνει με τον τρόπο του μουσικές, λίγο πριν κλείσει αυτή η χρονιά. 

Day 1

ΓΙΑΦΚΑ:
ΗΧΟΤΟΠίΑ
Κ.ΒΗΤΑ

Α. Παπαμικρός:
Την ‘βρήκα’ πολύ με την μουσική των ΗΧΟΤΟΠίΑ, σε σημείο που θα ήθελα να συνεχίσουν το set μετά τον Κ.Β. για ασταμάτητο ψυχεδελικό χορό (δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα ομως), ένα μπράβο στα παιδιά από εμένα, σίγουρα.
 
Μ. Παπαντωνίου - Κ. Σοφιανίδη:
Το φαινόμενο ΗΧΟΤΟΠίΑ –γιατί πώς αλλιώς να το περιγράψεις– συστήθηκε στο κοινό της Πάτρας ως περφόρμανς ακτ και όχι ως ένα αποκλειστικά dark electro ντούο. Ο συνδυασμός εικόνας και ήχου δημιούργησε αρχικά αμηχανία με εμάς να αναρωτιόμαστε αν πρέπει να ακούσουμε, να χορέψουμε, να παρακολουθήσουμε την οθόνη ή τους μουσικούς. Τι πέτυχε όμως αυτό το εγχείρημα; Κατάφερε να φέρει στην ελληνική μουσική σκηνή την βερολινέζικη αισθητική του ‘50, μετατρέποντας τη Φίνος Φιλμ σε ντοκιμαντέρ της Leni Riefenstahl (βλ. Rammstein – Stripped (official video) ή κάτι σε ταινία του Jean-Luc Godard (βλ. Alphaville (1965)). Η ΗΧΟΤΟΠίΑ δηλαδή, με το αρχιτεκτονικό πάντρεμα της dark wave μουσικής με μία εικόνα noir αισθητικής, κατέληξε να αναφέρεται σε άλλους τόπους και καιρούς (δυσ-τοπία) μετατρέποντας την Αθήνα σε Βερολίνο (ετερο-τοπία).
Ο Κ. Βήτα με τον στίχο του εκφράζει κατά κύριο λόγο το στέητ οφ μαιντ του προβληματισμένου, απογοητευμένου, ρομαντικού θα λεγε κανείς Αθηναίου 30αρη.
Γι’ αυτούς ωστόσο που δεν είναι εξοικειωμένοι –σαν κι εμάς- με τους στίχους του και τη δισκογραφική του πορεία, το λάιβ ίσως να μην αποτέλεσε λαιφ εξπίριενς. Η απαγγελία του, που είναι από τα βασικότερα χαρακτηριστικά του, χάθηκε στη βαβούρα του κόσμου και τον ήχο, με αποτέλεσμα να μην χτίζεται το απαραίτητο φίλινγκ σε ένα μονόωρο λαιβ. Ο Κ. Βήτα, όμως, μετρώντας 30 χρόνια στον χώρο έχει κατοχυρωμένο κοινό, κάτι που του εξασφάλισε άλλο ένα πετυχημένο λάιβ.
 
 
Αθ. Στασινός:
Το καλύτερο ξεκίνημα για το φεστιβάλ δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από αυτό που μας προσέφεραν οι ΗΧΟΤΟΠίΑ. Ακόμα και να μην τους έχεις ξανακούσει σε κερδίζουν από την αρχή!
Και για την συνέχεια ο μοναδικός και εξαιρετικός Κ. Βήτα. Η πρώτη μέρα ήταν κορυφαία!

 


Day 2 

Συνδετήρας:
Sma ra gda
Tendts

Χ. Σαραντάκος:
Ten
dts: η electronica tων Tendts τα εχει όλα!
Από τη synth pop των 80s μέχρι το σύγχρονο μινιμαλιστικό τέκνο.
Δεν γινεται να αφήσουν κανέναν αδιάφορο.
Όπως και το καλοκαίρι στο Σαρίστρα, έτσι και τώρα, μια από τις κορυφαίες φεστιβαλικές εμφανίσεις του τριημέρου!
 
 
Δήμητρα Α. Μητσάκι:
Sma ra gda: Μελωδική και ρομαντική
Tendts: Απίστευτο flow και ενέργεια! Οι πιο groovy ηλεκτρονικοί τύποι που θα ακούσεις, και σίγουρα δεν θα (ξανα)χάσεις καμία τους εμφάνιση!
 
Διονυσία Αλβανού:
Η Sma Ra Gda δημιούργησε μια ρομαντική ατμόσφαιρα σε indie μονοπάτια και για τους εκκολαπτόμενους μουσικούς που καταπιάνονται με την τέχνη της σύνθεσης, σίγουρα αποτέλεσε έμπνευση.
 
Οι Tendts ανέβηκαν στο stage αμέσως μετά τη Sma Ra Gda και ήταν η τέλεια αντίθεση. Με τους Tendts και την electronic “διάθεσή” τους μεταφερθήκαμε σε parties των 80s και των 90s. Χορέψαμε πολύ και απλά δε θέλαμε να τελειώσει.
 
Ντένις Σκούρας:
Τα ατμοσφαιρικά vibes της Sma Rag Da(ς) και το ξεσηκωτικό παίξιμο των Tendts μας άφησαν άφωνους για την ενέργεια και τη δυναμική του Westside Festival. Απλά περιμένουμε σαν ανυπόμονα παιδάκια για το επόμενο…
 
 

Cinema:
Grey Gallows
The Boy

X.Σαραντακος:
Η εμφανιση των Grey Gallows υπήρξε μια αναπάντεχα (για όσους δεν τους γνωρίζαμε) ευχάριστη dark wave αναβίωση.
Μια βουτιά στο “σκοταδιστικό ρομαντισμό” των 80s μπροστά στα μάτια μας!

Το Μέρος:
The Vagina Lips
Bazooka

Α. Παπαμικρός:
Ό,τι και να πω για αυτό το βράδυ θα είναι λίγο. Μπορώ να πω ότι περίμενα αυτή τη μέρα με ανυπομονησία. Το ΜΕΡΟΣ φαντάζει ιδανικό για αυτά που θα ακολουθήσουν την υπόλοιπη νύχτα. Έχω ήδη υπερένταση από τη στιγμή που μπαίνουμε στο ΜΕΡΟΣ νωρίς το βράδυ για να στήσει τις μουσικές του ο συν-παραγωγός Απόστολος, και ο χώρος έχει μια ησυχία, σαν αυτή που λένε πριν την τέλεια καταιγίδα. Στο bar γυρίζουν κάτι σφηνάκια παρέα με κάποιους από τους ηθικούς αυτουργούς της επεισοδιακής βραδιάς (Billy Tz & Aris Ramos - ΒΑΖΟΟΚΑ), ενώ σε λίγο αρχίζει να προετοιμάζεται ο Jimmys - The Vagina Lips. Και ΞΕΚΙΝΑΜΕ. The Vagina Lips, δεν μου είναι εύκολο να περιγράψω τη μουσική του, αλλά ξέρω αυτό: ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΠΟΛΥ και αυτό που μπορώ να πω είναι ότι αυτές τις μέρες όσο περισσότερο ακούω τη μουσική του, τόσο καλύτερα καταλαβαίνω τον τρόπο με τον οποίο εκφράζεται ο καλλιτέχνης. Αρμόδιος για μια καλύτερη περιγραφή είναι ο Απόστολος Οικονόμου, οπότε την αφήνω πάνω του. Προσωπικά, ένιωσα ότι δεν είμαι μόνος μου όταν έπαιξε το ΤΟΥΒΛΑ (ναι, είναι από άλλο project, αλλά συνδέθηκα πάρα πολύ) και ήθελα πολύ ακόμα ΚΗΔΕΙΑ,ΣΑΧΛΑ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΠΑΥΣΗ (επίσης από διαφορετικό project).
Όταν ο Jimmys έπαιξε το τελευταίο του κομμάτι ήμουν ήδη μπροστά στη σκηνή και ήδη απογειωμένος με το τελευταίο του γκάζι. ΗΜΟΥΝ ΕΤΟΙΜΟΣ. Ποτέ δεν περίμενα ότι μπορώ να βρεθώ σε live των BAZOOKA, με βάση τα μουσικά μου ακούσματα, μέχρι που τους άκουσα για πρώτη φορα το 2017 στην Πάτρα, όταν τους ανοιξαν οι Cosmic Shadows στη Γιάφκα. Τότε κατάλαβα ότι μέσα μου υπάρχει κάτι που δεν γνώριζα έως τότε. Και δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο σωστή χρονική στιγμή από εκείνη για να εκφραστεί. Θα το θέσω απλά και κατανοητά: ΕΞΑΥΛΩΤΙΚΗ ΖΟΥΓΚΛΑ ΜΕΣ ΤΗ ΦΥΣΗ ΕΝΩ ΕΙΜΑΙ ΔΕΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΑΚΟΥΩ ΤΟΥΣ ΒΛΑΚΕΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΚΑΙ ΛΕΝΕ ΨΕΜΑΤΑ. Το βράδυ της Δευτέρας η ακοή και η φωνή μου επανήλθαν στα φυσιολογικά τους επίπεδα. John Vulgaris στα τύμπανα, ό,τι και να πω είναι λίγο. Σπάστα όλα ρε μάγκα. Xanthos Papanikolaou ευτυχώς που δεν σου έπεσε το μικρόφωνο γιατί δεν στο δίναμε να ξέρεις.
 
Υ.Γ. Σε περίπτωση που υπήρξε υπερβολική σωματικη επαφή με τους γύρω μου τότε ζητώ συγγνώμη,δεν ήταν προσωπικό, απλά ήταν ίσως το καλύτερο μουσικό βράδυ που θα μπορούσαμε να έχουμε στην Πάτρα,μαζι με BEDOUIN. και STEAMS.

Β. Παλαιολόγου:
Είχε καλό ήχο, καλό ποτό και το απαραίτητο στριμωξίδι. Όσον αφορά τη ζέστη, στο ίδιο μέρος έχουμε κολλήσει πολύ περισσότερο στο παρελθόν. Σωστή επιλογή το μέρος για αυτές τις μπάντες. Ε και τα μπαζούκια θέρισαν για άλλη μία φορά...

Απόστολος Οικονόμου:
The Vagina Lips.
Στη τρίτη του εμφάνιση στην πόλη μας, ο εξαιρετικός αυτός τύπος, Τζίμυς, το μοναδικό μέλος του project The Vagina Lips, ήταν φανταστικός. Με το σετ του να περιλαμβάνει κάποια κομμάτια από τον νέο του δίσκο Generation Y, πλαισιωμένα από τις καλύτερες στιγμές προηγούμενων δουλειών και σφήνα - έκπληξη στο τέλος 2 κομμάτια από το έτερο project του Mazoha, κατάφερε να νιώσουν όλοι όσοι παρακολούθησαν το live του, αυτά που έχει μέσα στο γεμάτο από ιδέες κεφάλι του και εκφράζει μέσα από τη μουσική.
Η πέμπτη φορά που παρακολουθώ live του ήταν ίσως και η καλύτερη, διότι ήμουν περιτριγυρισμένος από φίλους και φίλες που μοιραζόμασταν την ίδια όμορφη διάθεση! Προσωπική κορυφαία στιγμή όταν μπήκαν τα εναρκτήρια σύνθια από το κομμάτι ΤΟΥΒΛΑ!?
 
 

Day 3

Cinema:
My Wet Calvin
Larry Gus

X.Σαραντακος:
My Wet Calvin, οι flaming lips των φτωχων
 
Larry Gus: η ψυχεδελική-χαοτική electronica του κατά κόσμον Παναγιώτη Μελίδη μεταλαμπαδεέεται με ένα αντίστοιχα ψυχεδελικό-χαοτικό live performance που δεν γίνεται να σ'αφήσει αδιάφορο.
Εκεί που η ψευδαισθησιογόνος ποπ των animal collective συναντά τα χορευτικά beats της DFA Records.
 
Αθ. Στασινός:
Το live που μετάνιωσα που δεν ήμουν εκεί! Next time...
 


Συνδετήρας:
Jef Maarawi
Sworr.

Δήμητρα Α. Μητσάκι:
Jef Maarawi: Αισθαντικός, ταξιδιάρης ήχος
Sworr.: Ανατριχιαστική και συγκλονιστική η φωνή του Robin
 
Ντένις Σκούρας:
Πολύ συναισθηματικό παίξιμο απ' τον Jeff, ενώ οι αγαπημένοι Sworr. έδωσαν ένα τόσο καλά προσεγμένο performance που ήταν σαν να ακούμε το ηχογραφημένο κομμάτι!
 
 


Το Μέρος:
Bedouin
Hand & Leg
The Steams

Απόστολος Οικονόμου:
Bedouin.
Η Πατρινή σούπερμπαντα, που συναισθηματικά και μη, συνδέει τις ωραίες εποχές της Γεροκωστοπούλου, πίσω στις αρχές και μέσα των 00's, με το σήμερα και την ανοδική φάση της ανεξάρτητης κιθαριστικής μουσικής στην πόλη μας. Ανεξάρτητα των προσωπικών σχέσεων με τα μέλη, αντικειμενικά η μπάντα αυτή έχει τρομερό υλικό και τεκμηριωμένη αισθητική. Ξεσηκωτικά γκαράζ ποπ κομμάτια με αναφορές στις κιθάρες των Velvet Underground, το ντέφι και την σιξτάδικη αισθητική των BJM μέχρι τον όμορφο θόρυβο των Sonic Youth και The Jesus and Mary Chain! Το Σάββατο εκείνο, νομίζω ήταν η καλύτερη τους στιγμή, μέχρι την επόμενη! Αν πετύχετε live τους σύντομα, να πάτε! Θα τη βρείτε σίγουρα!! 
 
Δήμητρα Α. Μητσάκι:
The Steams know how to party!

Άλεξ Παπαλεξανδρής:
Χαρά και απόλαυση να βλέπω καινούριες ψυχεδελικές μπάντες να ξεπηδούν και να παίζουν λαιβ, μπράβο στους Bedouin. Οι Hand & Leg ήταν εκεί και για τους πιο μυημένους στο σκληρό ήχο και για να θυμίσουν τι πάει να πει σκληρό ποστ πανκ! Βγήκα όταν τελείωσαν με το αριστερό μου αυτί σχεδόν κουφό και είμαι χαρούμενος για αυτό. Όταν ξαναμπήκα και ξεκίνησαν οι Steams παρασύρθηκα από τις μουσικες τους και βρέθηκα σε μια natural high κατάσταση από την ατμόσφαιρα που είχαν δημιουργήσει· ίσως και το αγαπημένο μου ακτ από το WestSide.
 
 
 
Day4
 
Το Χασομέρι:
Le Mano Del Corazon
 
Άλεξ Παπαλεξανδρής:
Με την εμπειρία και την ηλικία έρχεται και η χροιά στην φωνή. Τα πετάλια και οι παραμορφώσεις στο βιολί ό,τι καλύτερο για ακουστική ροκ. 
 


Photos by MakeNoNoize

Περισσοτερα ...
Subscribe to this RSS feed
Click here - fbetting view betfair bonus