Jeudah

Post rock ή αλλιώς η μουσική που οδηγεί το μυαλό στο δρόμο της ποίησης, δηλαδή στην καταστροφή της μονάδας και στην εκτίναξη του «κάτι λιγότερο» ή «κάτι περισσότερο». Στον δρόμο έχουμε πλέον αρκετά συγκροτήματα, από διάφορα μέρη του κόσμου, όμως είναι φανερό ότι στη Σουηδία η έλλειψη του ήχου της κιθάρας έχει αρχίζει να γίνεται ένας τρόπος έκφρασης στη σύγχρονη μουσική σκηνή.

Οι Jeudah, έχουν αντικαταστήσει τις χορδές της κιθάρας με αυτές της φωνής του Σουηδού Jan Jämte, τραγουδιστή των Khoma, και με τη μουσική ενορχήστρωση του επίσης Σουηδού Kristian Karlsson από τους pg.lost, απογειώθηκαν και ξεκίνησαν το ταξίδι τους με το άλμπουμ «While we sleep», τον Σεπτέμβριο του 2011. Πώς θα γινόταν βέβαια να μην απογειωθούν, αποτελούμενοι από δυο τόσο μεγάλα ονόματα, μ’ εμπειρία χρόνων στη μουσική σκηνή.  Χρησιμοποιούν κιθάρες μόνο σε δυο κομμάτια από το άλμπουμ, κι αυτό για να δημιουργήσουν μια συγκεκριμένη ατμόσφαιρα, ενώ είναι φανερά επηρεασμένοι από τα ξεκινήματα των Muse, οδηγώντας το ύφος της progressive alternative rock στην απαλότητα και στο χωρίς καμία σιγουριά ταξίδι που προσφέρει η post-rock σκηνή. Μπορούμε να τους βάλουμε δίπλα από τους pg.lost και Sigur Ros και να ζήσουμε μια υπέροχη εμπειρία, ακούγοντας από μακριά την ήχους από το διαστημόπλοιο των Radiohead. Είναι ένας συνδυασμός μιας σπαρακτικής φωνής και ηλεκτρονικών ηχοτοπίων, συνδυασμένα μεταξύ τους έτσι ώστε ν’ ακουστούν ήχοι που θα μπουν μέσα σε όλους τους φανς της mainstream καθώς και σ’ αυτούς που ψάχνουν την λεπτομέρεια μέσα στον ήχο.

Οι Jeudah έφτασαν στ’ αυτιά μου μέσω των Eskju Divine, όπου με λύπη ανακάλυψα ότι διαλύθηκαν το 2008 λόγω της αποχώρησης από την μπάντα του τραγουδιστή Gustaf Spetz προκειμένου ν’ ακολουθήσει σόλο καριέρα και ν’ αλλάξει ύφος. Δυστυχώς ο Gustaf άλλαξε σε κάτι σαν σέξι Beatles, όμως θα μείνει αξέχαστο το κομμάτι «Put your arms around me» το οποίο είναι ο ορισμός του μουσικού σπαράγματος, της ηδονής, του υπαρξιακού και του εγωιστικού ευνουχισμού. Αμέσως μετά τη διάλυσή των Eskju Divine, ο Kristian Karlsson, έστειλε κάποια κομμάτια του στον Jan για να τ’ ακούσει και όπως λέει ο ίδιος ο Jan «Μερικές φορές δεν χρειάζεται να μιλάς πολύ ή να περνάς ώρες και ώρες κλεισμένος μέσα σ’ ένα δωμάτιο κάνοντας πρόβες. Απλά ακούς και ξέρεις τι πρέπει να κάνεις. Κι έτσι άρχισα να τραγουδώ».

Υπάρχουν δυο στοιχεία στον ήχο των Jeudah. Στο πρώτο στοιχείο βρίσκονται τα πλήκτρα με τα effects τους, ελάχιστη κιθάρα όταν χρειάζεται, το μπάσο και τα ντραμς, όπου όλα αυτά χτίζουν ένα μαγικό, ορχηστρικό στήριγμα, για ν’ ακουμπήσει το βασικό στοιχείο όπου είναι η σπαρακτική φωνή του Jan Jämte. Τα κομμάτια που σίγουρα δεν περνούν απαρατήρητα από το άλμπουμ, είναι το «The lash», όπου ξεκινάει με ήχους αναμονής για να εκτοξευθεί σε στίχους φόβου αλλά και αποδοχής του εαυτού μας και το «While we sleep» που ξεκινάει πιο δραστικά για να μπει μελωδικά στο σκοτάδι και να σου κλείσει τα μάτια, να σε αφήσει εκεί να πολεμήσεις μεταξύ πραγματικότητας και αλήθειας. Δύσκολα θα βγεις από αυτά τα κομμάτια, αλλά όταν τα καταφέρεις, θα ακούσεις το «A ghost that never leaves» που έρχεται πιο επίκαιρο από ποτέ να σε ρωτήσει: “What have they done to your eyes? They're not seeing, all the things that they used to see…”.

Με χαρά λοιπόν σας παρουσιάζω αυτό το ώριμο πλέον πρώτο άλμπουμ των Jeudah και ανυπομονώ για το δεύτερό τους άλμπουμ που ξεκίνησε να ηχογραφείται τον Σεπτέμβριο του 2014 και το περιμένουμε να κυκλοφορήσει σύντομα.

 

Μάκης Μούλος

Περισσοτερα ...

Moderat

Οι Moderat είναι ένα πρότζεκτ που  έφερε την πειραματική μουσική στη δημιουργική της μορφή. Όλοι οι ήχοι που δημιουργούν, καταλήγουν σε μια ατμοσφαιρική, ηλεκτρονική έξοδο. Αν και η μουσική τους χαρακτηρίζεται κατά βάση ηλεκτρονική, εγώ θα έλεγα ότι είναι πιο πολύ δημιουργική μιας και τα κομμάτια τους περνάνε από συνθετικούς ήχους σε d&b και από minimal techno σε μια πιο ανθρώπινης ζεστασιάς progressive ατμόσφαιρα. Η μπάντα είναι από το Βερολίνο, που τόσο απλόχερα μας προσφέρει μουσικές αυτού του είδους τα τελευταία χρόνια, και αποτελείται από τον υπέροχο Sascha Ring από τους Apparat και τους Gernot Bronsert και Sebastian Szary από τους Modesektor. Εξού και τ’ όνομα της μπάντας από τον συνδυασμό των δύο προηγούμενων. Είναι πλέον σύνηθες η ένωση μελών από διαφορετικές μπάντες με παρόμοιο ήχο, για την δημιουργία καινούριων πρότζεκτ που προφανώς τους δίνει μια ελευθερία στο να πειραματιστούν σε καινούρια πράγματα.

Εμφανίστηκαν το 2003 με το EP «Auf Kosten der Gesundheit» τεσσάρων κομματιών σε πολύ πειραματικό στάδιο. Χρειάστηκαν έξι χρόνια για να βρει η μπάντα τον χαρακτήρα της και να επανέλθει το 2009 με το υπέροχο, ολοκληρωμένο πλέον άλμπουμ με τίτλο το όνομα της μπάντας «Moderat» που κυκλοφόρησε το 2009. Από τότε, κυκλοφόρησαν διάφορα singles διασκευασμένα κομμάτια από το άλμπουμ μέχρι που το 2013 κυκλοφόρησε ένα δεύτερο ολοκληρωμένο άλμπουμ το «ΙΙ» και το 2014 επανήλθαν με άλλα δύο EP με κομμάτια από το «ΙΙ».

Στο «Moderat», συναντάμε την ηδονική πλευρά της μουσικής. Το άλμπουμ πήρε τις καλύτερες κριτικές. Το 2009 ψηφίστηκαν σαν το #1 Live Act Of The Year και από εκεί και πέρα η μπάντα ήταν καλεσμένη στα περισσότερα μουσικά φεστιβάλ της Ευρώπης. Τι να πει κανείς για το κομμάτι «New error», στο οποίο οι Moderat βρήκαν τον τρόπο να μας σκάψουν ανώδυνα και να ακουμπήσουν μέσα μας μια μουσική που ταράζει το είναι μας τόσο αθώα και μας ανοίγει το δρόμο για την ευτυχία μέσα σε έξι λεπτά. Δεν είναι τυχαίο ότι το κομμάτι διασκευάστηκε εκπληκτικά με το διαχρονικό “Felicità” από τους Al Bano & Romina Power. Προφανώς η ανάγκη για μια στιγμή ευτυχίας μας οδηγεί σε κάποιο νέο λάθος.

Το κομμάτι «Seamonkey» μας ανακατεύει για πέντε ολόκληρα λεπτά, έχοντας σαν βάση έναν διαπεραστικό ήχο, για να μας διακτινίσει τελικά στο τελευταίο λεπτό σ’ ένα κόσμο που φαίνεται να είναι ο ιδανικός του καθενός.  Το «Nasty Silence» είναι ένα κομμάτι που κλοτσάει τη σιωπή, η σιωπή αντεπιτίθεται και αυτή τη φορά δεν υπάρχει νικητής, είναι και τα δύο αναγκαία. Άλλο ένα λατρευτό κομμάτι από το πρώτο τους άλμπουμ είναι το «Les Grandes Marches». Ένα κομμάτι στο οποίο το σώμα σου δεν υπακούει τον εγκέφαλό σου, μια μονότονη λεπτομέρεια του άλμπουμ, που θέλει να δείξει την επιμονή που χρειάζεται και την υπομονή σε κάποιον μεγάλο αγώνα. Στο «Rusty Nails» και στο «Out of Sight», θ’ ακούσετε τη φωνή του Sascha Ring από τους Apparat.

Στο δεύτερο ολοκληρωμένο άλμπουμ τους «ΙΙ», οι Moderat, ψάχνουν πιο χαμηλούς και ψιθυριστούς ήχους και εκμεταλλεύονται περισσότερο τη φωνή του Sascha Ring. Μόνο τα κομμάτια “Therapy”, “Llona” και το πολύ δουλεμένα “Milk” και “This time” μας θυμίζουν το πρώτο άλμπουμ, αλλά και πάλι σε μια πιο ατμοσφαιρική, ambient εκδοχή. Σε αυτό το άλμπουμ όμως μας χαρίζουν το κομμάτι “Damage Done”. Κάτι εντελώς καινούριο, ένα κομμάτι γεμάτο συναίσθημα στο οποίο καταφέρνουν να καταλαγιάσουν τη σκληρότητα των στίχων χρησιμοποιώντας μη αιφνιδιαστικούς ήχους. Το κομμάτι μιλάει για το πώς αισθανόμαστε όταν έχουμε ήδη κάνει τη «ζημιά», επαναλαμβάνοντας τους στίχους Now I see the damage Ive done/Rip the tongue from my hide για να δείξει τον βαθύ πόνο στον πάτο της μετάνοιας.

Οι Moderat έχουν την ικανότητα να δημιουργούν τη δική τους ατμόσφαιρα στα live τους, καθώς και να δημιουργούν ζωή στην ατμόσφαιρα.

 

Μάκης Μούλος

Περισσοτερα ...
Subscribe to this RSS feed
Click here - fbetting view betfair bonus