Jeudah

Post rock ή αλλιώς η μουσική που οδηγεί το μυαλό στο δρόμο της ποίησης, δηλαδή στην καταστροφή της μονάδας και στην εκτίναξη του «κάτι λιγότερο» ή «κάτι περισσότερο». Στον δρόμο έχουμε πλέον αρκετά συγκροτήματα, από διάφορα μέρη του κόσμου, όμως είναι φανερό ότι στη Σουηδία η έλλειψη του ήχου της κιθάρας έχει αρχίζει να γίνεται ένας τρόπος έκφρασης στη σύγχρονη μουσική σκηνή.

Οι Jeudah, έχουν αντικαταστήσει τις χορδές της κιθάρας με αυτές της φωνής του Σουηδού Jan Jämte, τραγουδιστή των Khoma, και με τη μουσική ενορχήστρωση του επίσης Σουηδού Kristian Karlsson από τους pg.lost, απογειώθηκαν και ξεκίνησαν το ταξίδι τους με το άλμπουμ «While we sleep», τον Σεπτέμβριο του 2011. Πώς θα γινόταν βέβαια να μην απογειωθούν, αποτελούμενοι από δυο τόσο μεγάλα ονόματα, μ’ εμπειρία χρόνων στη μουσική σκηνή.  Χρησιμοποιούν κιθάρες μόνο σε δυο κομμάτια από το άλμπουμ, κι αυτό για να δημιουργήσουν μια συγκεκριμένη ατμόσφαιρα, ενώ είναι φανερά επηρεασμένοι από τα ξεκινήματα των Muse, οδηγώντας το ύφος της progressive alternative rock στην απαλότητα και στο χωρίς καμία σιγουριά ταξίδι που προσφέρει η post-rock σκηνή. Μπορούμε να τους βάλουμε δίπλα από τους pg.lost και Sigur Ros και να ζήσουμε μια υπέροχη εμπειρία, ακούγοντας από μακριά την ήχους από το διαστημόπλοιο των Radiohead. Είναι ένας συνδυασμός μιας σπαρακτικής φωνής και ηλεκτρονικών ηχοτοπίων, συνδυασμένα μεταξύ τους έτσι ώστε ν’ ακουστούν ήχοι που θα μπουν μέσα σε όλους τους φανς της mainstream καθώς και σ’ αυτούς που ψάχνουν την λεπτομέρεια μέσα στον ήχο.

Οι Jeudah έφτασαν στ’ αυτιά μου μέσω των Eskju Divine, όπου με λύπη ανακάλυψα ότι διαλύθηκαν το 2008 λόγω της αποχώρησης από την μπάντα του τραγουδιστή Gustaf Spetz προκειμένου ν’ ακολουθήσει σόλο καριέρα και ν’ αλλάξει ύφος. Δυστυχώς ο Gustaf άλλαξε σε κάτι σαν σέξι Beatles, όμως θα μείνει αξέχαστο το κομμάτι «Put your arms around me» το οποίο είναι ο ορισμός του μουσικού σπαράγματος, της ηδονής, του υπαρξιακού και του εγωιστικού ευνουχισμού. Αμέσως μετά τη διάλυσή των Eskju Divine, ο Kristian Karlsson, έστειλε κάποια κομμάτια του στον Jan για να τ’ ακούσει και όπως λέει ο ίδιος ο Jan «Μερικές φορές δεν χρειάζεται να μιλάς πολύ ή να περνάς ώρες και ώρες κλεισμένος μέσα σ’ ένα δωμάτιο κάνοντας πρόβες. Απλά ακούς και ξέρεις τι πρέπει να κάνεις. Κι έτσι άρχισα να τραγουδώ».

Υπάρχουν δυο στοιχεία στον ήχο των Jeudah. Στο πρώτο στοιχείο βρίσκονται τα πλήκτρα με τα effects τους, ελάχιστη κιθάρα όταν χρειάζεται, το μπάσο και τα ντραμς, όπου όλα αυτά χτίζουν ένα μαγικό, ορχηστρικό στήριγμα, για ν’ ακουμπήσει το βασικό στοιχείο όπου είναι η σπαρακτική φωνή του Jan Jämte. Τα κομμάτια που σίγουρα δεν περνούν απαρατήρητα από το άλμπουμ, είναι το «The lash», όπου ξεκινάει με ήχους αναμονής για να εκτοξευθεί σε στίχους φόβου αλλά και αποδοχής του εαυτού μας και το «While we sleep» που ξεκινάει πιο δραστικά για να μπει μελωδικά στο σκοτάδι και να σου κλείσει τα μάτια, να σε αφήσει εκεί να πολεμήσεις μεταξύ πραγματικότητας και αλήθειας. Δύσκολα θα βγεις από αυτά τα κομμάτια, αλλά όταν τα καταφέρεις, θα ακούσεις το «A ghost that never leaves» που έρχεται πιο επίκαιρο από ποτέ να σε ρωτήσει: “What have they done to your eyes? They're not seeing, all the things that they used to see…”.

Με χαρά λοιπόν σας παρουσιάζω αυτό το ώριμο πλέον πρώτο άλμπουμ των Jeudah και ανυπομονώ για το δεύτερό τους άλμπουμ που ξεκίνησε να ηχογραφείται τον Σεπτέμβριο του 2014 και το περιμένουμε να κυκλοφορήσει σύντομα.

 

Μάκης Μούλος

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Moderat Post Pines - Η φύση μελοποιημένη. »
Click here - fbetting view betfair bonus