Grimes

Μετά από το τελευταίο, υπέροχο άλμπουμ “Visions” που μας χάρισε η Grimes (Claire Boucher) στις αρχές του 2012, επέστρεψε τον Νοέμβριο του 2015 με το πολυαναμενόμενο νέο άλμπουμ “Art Angels”. Η 26άχρονη Claire από το Βανκούβερ, μας άφησε να περιμένουμε 4 χρόνια, δουλεύοντας πάνω στο καινούργιο της άλμπουμ. Μέσα σ’ αυτό το διάστημα είχε ολοκληρώσει ένα άλμπουμ το οποίο έσβησε γιατί δεν της άρεσε καθόλου το αποτέλεσμα απ’ ότι λέει. Της είχε φανεί αρκετά καταθλιπτικό και θεώρησε ότι αυτό δεν θα τη διευκόλυνε στα live της. Οπότε θεώρησε σωστό να βγάλει κάτι πιο χορευτικό και «εύκολο» για το κοινό της. Είναι σαν να λέμε ότι γράφεις ένα ποίημα και γράφοντάς το σκέφτεσαι αν θα είναι εύκολο στη μετάφραση σε άλλες γλώσσες. Λάθος. Γράφεις τη μουσική που βγαίνει από μέσα σου.

Μετά από την τεράστια επιτυχία του Visions, η Claire κατασπαράχτηκε από τα media και τις μεγάλες εταιρίες από τις οποίες χρησιμοποιήθηκε σε τεράστιο βαθμό για τη διαφήμιση των προϊόντων τους. Λόγω του ιδιαίτερου στυλ της, ροζ, μπλε, πράσινα, κίτρινα κατά καιρούς μαλλιά, χίπι λουκ, το μόνιμο, όμορφο χαμόγελό της, αρπάχτηκε από εταιρίες μόδας, έγινε εξώφυλλο στη Vogue, φωτογραφήσεις ψεύτικες κτλ.  Αυτό είναι που μας έδειχνε τα τελευταία χρόνια, ενώ εμείς περιμέναμε το νέο της άλμπουμ. Η Grimes άλλαξε το λουκ της και μαζί μ’ αυτό άλλαξε και η μουσική της. Έπαιξε ως support στο tour της Lana del Rey κι έγραψε το κομμάτι “Go” για τη Rihanna το οποίο και απορρίφθηκε. Φαινόταν ήδη η στροφή που είχε πάρει.

Στο Visions, μας χάρισε κομμάτια όπως το Genesis, το Oblivion, το BeaBody, το Skin, το Nightmusic και άλλα. Κομμάτια με ατμοσφαιρική dark μουσική και ηλεκτρονικούς ήχους, περιτυλιγμένα στο απαλό δέρμα της dream pop. Η φωνή της έβγαινε από κάποιο όνειρο κι έμενε στο κεφάλι σου σαν νερό που τρέχει σε relaxing session. Στα δύο προηγούμενα άλμπουμ της, Halfaxa και Geidi Primes μας είχε χορτάσει με πειραματικούς ήχους που έντυνε με φωνή δελφινιού, δύσκολο ν’ ακουστούν από όλους αλλά πραγματικά ενδιαφέρον.

Στο νέο της άλμπουμ “Art Angels”, δυστυχώς δεν υπάρχει τίποτα το ενδιαφέρον. Χρησιμοποιώντας το μοντέλο “weird” ή το “not being normal”, η Grimes μας πουλάει ένα σκέτο pop άλμπουμ, με εξάρσεις R&B, ως ένα μουσικό διαμάντι μόνο και μόνο λόγω του χρόνου που πέρασε σε αυτό και της ασυνήθιστης δημοσιότητας και μυστικισμού που πήρε το όλο θέμα. Ως φαν της Grimes και της ίδιας της Claire, έχω απογοητευτεί από την καινούρια της δουλειά και τον δρόμο που αποφάσισε αυτή ή κάποιοι άλλοι να πάρει. Δείτε πως μεταμορφώθηκε σήμερα το προϊόν Grimes:

Το άλμπουμ ξεκινάει μ’ ένα ημι-ορχηστικό κομμάτι “Laughing and not being normal”, το οποίο δεν έχει καμία σχέση με το υπόλοιπο άλμπουμ και μας προετοιμάζει για το τι θα ακολουθήσει λέγοντας «Butyoucan'tgowheretheyallgo/Readaboutme, notme, notme, itendswithme». Το κομμάτι τελειώνει απότομα, χωρίς καμία αισθητική, και μπαίνει το California, ένα self focused κομμάτι, εκφράζοντας τη δυσαρέσκειά της για το τι λένε γι’ αυτή, χρησιμοποιώντας την Καλιφόρνια σαν τον κόσμο/αντίπαλό της. Κόντρα στη μουσική, το κομμάτι ξεκινάει λέγοντας «This, this music makes me cry/It sounds just like my soul, oh/Oh I'm not ready to win/Oh lord cause I don't wanna know what they say», ενώ η μουσική είναι χορευτική, κάτι σε country-pop. Τα περισσότερα κομμάτια του άλμπουμ είναι είτε για βιντεοπαιχνίδια, είτε για γιαπωνέζικα καρτούν. Τα κομμάτια που ξεχωρίζω απ’ το άλμπουμ, είναι το “Flesh Without Blood”, το οποίο θυμίζει έντονα Chvrches, το «Kill V. Maim» που θυμίζει κάτι άλλο και το «Realiti» που είναι το μόνο που θυμίζει Grimes. Ωστόσο, αξίζει να δείτε το videoclip του “Flesh Without Blood”.

Το Art Angels είναι ένα άλμπουμ το οποίο μπορεί ν’ ακουστεί αδιάφορα και μπορεί και να αρέσει σε αυτούς που δεν έχουν παρακολουθήσει την πορεία της Grimes. Σίγουρα δεν είναι ένα άσχημο άλμπουμ, είναι όμως ένα φαγητό που θα μπορούσε να σερβίρει η Lady Gaga με λιγότερες δεύτερες φωνές στα νιάτα της.

Η Claire είναι μια κοπέλα που ξέρει να φτιάχνει υπέροχη μουσική, να δημιουργεί τη δική της ατμόσφαιρα, να δίνει προσωπικότητα στη μουσική. Έχει μεγάλη γνώση πάνω στη δημιουργία μουσικής και ξέρει να ερωτεύεται με τον ήχο. Ελπίζουμε ότι θα καταλάβει το λάθος της και θα επανέλθει στο δικό της ρυθμό, σε αυτόν που μας έκανε να την αγαπήσουμε.   

 

Αρτέμης Μούλος

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Eliot Summer Last Chance – The Skin of Dreams »
Click here - fbetting view betfair bonus