Sinradio.gr - Items filtered by date: December 2021

Οι Καλύτεροι Διεθνείς Δίσκοι του 2021

Οι παραγωγοί του sinradio.gr ξεχώρισαν από έναν διεθνή δίσκο για το 2021 ο καθένας και τον μοιράζονται μαζί σου!

Διάβασε ακόμα: Οι Καλύτεροι Εγχώριοι Δίσκοι του 2021

 

 

Διονυσια Αλβανού

Arlo Parks - Collapsed In Sunbeams

Το ντεμπούτο άλμπουμ της Arlo Parks κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2021 μετά από τα πρώτα Χριστούγεννα με lockdown, μετά από το πολύ δύσκολο 2020, σε μία φάση που όλοι είχαμε κουραστεί ψυχολογικά από την δυστοπία της πανδημίας. Ο δισκος της Arlo Parks λειτουργεί κάπως επουλωτικά μιας και θίγει και ζητήματα ψυχικής υγείας με νότες όμως αισιοδοξίας που μας είναι απαραίτητες. Κάθε τραγούδι της είναι και μία μικρή ιστορία "ντυμένη" με μουσική που συνδυάζει indie και R&B στοιχεία.

Αγαπημένο τραγούδι του άλμπουμ για τις δύσκολες χρονιές που πέρασαν, το Hope. 

 

 

Δήμητρα Αθανασίου

Lonely Guest - Lonely Guest

Το νέο project του Tricky, “Lonely Guest”, αποτελεί το απότοκο της συνεργασίας του με διάφορους καλλιτέχνες (Marta, Lee “Scratch” Perry, Joe Talbot, Kway, Paul Smith, Oh Land, Murkage Dave, Rina Mushonga, Breanna Barbara). Το ομότιτλο album “Lonely Guest” το οποίο ετοιμαζόταν εν καιρώ lockdown έκανε release τον Οκτώβρη του ’21 και αποτελεί μία τρομακτική και συνάμα μεγαλοπρεπή “πολεμική” ιστορία για το 2021. Ηχητικά συνδυάζει με πολύ αρμονικό τρόπο την punk rock, τη hip hop, την electronica ακόμη και τη soul και προσδίδει τη σχετική ελευθερία στον Tricky να ξεφύγει από τα στενά περιθώρια της trip hop με την οποία είναι συνυφασμένος. Μπορεί να είναι αρκετά σύντομο σε διάρκεια (25 λεπτά) ωστόσο η εμφάνισή του έκανε κρότο, και μας έκανε να αδημονούμε για τις επόμενες κυκλοφορίες αυτού του brilliant bastard Tricky και του νέου του project.
Αγαπημένο κομμάτι: Move me
Τα grunge και συνάμα αισθησιακά φωνητικά της Marta απλά το απογειώνουν.
Απολαύστε υπεύθυνα.

 

 

Θανάσης Στασινός

Curtis Harding - If Words Were Flowers

Το 3ο προσωπικό άλμπουμ του Curtis Harding είναι ένας δίσκος αφιερωμένος τόσο στο κίνημα Blacklivesmatter όσο και στην αγάπη. Αναμειγνύεται με πολλά είδη μουσικής R&B, psych rock, soft jazz, hard funk και gospel όμως βασικό στοιχείο είναι η soul, όπως και σε κάθε του δίσκο άλλωστε. Εξαιρετικά τα κομμάτια Hopeful, Can't Hide It και I Won't Let You Down.

 

Γιώτα Καλλιγοσφύρη

Moby - Reprise

Δεν θα έλεγε κανείς το “Reprise” ακριβώς “νέο” άλμπουμ, αφού αποτελείται από επανεκτελέσεις τραγουδιών του Moby αλλά και άλλων μουσικών, όπως του αθάνατου David Bowie. Ο καλλιτέχνης το Μάιο του 2021 κυκλοφόρησε το ιδιαίτερο αυτό άλμπουμ σε συνεργασία με την Oρχήστρα Τέχνης της Βουδαπέστης και ιδίως τα δικά του τραγούδια πήραν άλλη μορφή. Ακούστε το “Extreme ways (Reprise version)” και ίσως αντιληφθείτε - όπως και εγώ- ότι ο Moby ακούγεται όπως και να ‘χει υπέροχα. 

 

 

Βασίλης Παλαιολόγου

Μatt Berry - The Blue Elephant

Δεκαπέντε μέρη αποτελούν το The Blue Elephant και κανένα δεν περισσεύει, ακόμα και κάποια σύντομα οργανικά περάσματα μεταξύ μερικών κομματιών. Ο δίσκος ακούγεται νεράκι και ευχάριστα ειδικά για τους λάτρεις της ψυχεδελικής ποπ. Μελωδία και ρυθμός, δεμένα με ευστοχία και μεράκι.

 

CJ Turtle

Monkey Safari - Love Will Set U Free (Hommage 2021)

Το τέταρτο album του αγαπημένου ντουέτου από τη Γερμανία είναι και το καλύτερο τους!

 

 

 

Δήμητρα Αλεξανδράκου

Bicep - Isles (Ninja Tune)

Το Isles κυκλοφόρησε από την αρχή της χρονιάς και μας έκλεψε την καρδιά κλέβοντας και την πρωτιά από τη Little Simz στη λίστα των αγαπημένων της υποφαινόμενης. Οι Bicep ξέρουν να κάνουν το συναίσθημα νότες και το πετυχαίνουν σε κάθε  track.
Ακουστικά, βουτιά στο συναίσθημα και βερίκοκα. Αυτή είναι η συνταγή.

Αγαπημένα κομμάτια: Apricots (duh!), Rever feat. Julia Kent, Fir

 

Κώστας Τσάμης

Madlib - Sound Ancestors

Σύμπραξη του Hip-Hop παραγωγού Madlib με τον Kieran Hebden (Four Tet). Εκατοντάδες recordings, samples στάλθηκαν στον Kieran Hebden σε βάθος 2 ετών, ο οποίος διάλεξε 16 από αυτά, έκανε το edit και τα οργάνωσε. Μια διαδικασία αντίστοιχη με αυτή που ακολούθησε ο Madlib για το Shades of Blue (2003), όταν άκουσε και συνέλεξε samples μέσα από την συλλογή της Blue Note Records, μόνο που αυτή τη φορά στη θέση της Blue Note είναι ο ίδιος. Τα samples του δίσκου είναι από κομμάτια αγαπημένων δίσκων του Madlib.

Το Άλμπουμ μπορεί να χαρακτηριστεί Instrumental Hip-Hop αλλά έχει επιρροές από Hip-Hop, Jazz, 60s psych-rock μέχρι και 80s Post-Punk κάτι που γίνεται αντιληπτό ειδικά στο Dirtknock, το οποίο είναι βασισμένο πάνω στο μπάσο και τα φωνητικά των Young Marble Giants. Ο δίσκος έχει αρκετές αντιθέσεις τόσο στον ήχο όσο και τη διάθεση, έχει κομμάτια με εύθυμες στιγμές αλλά και με μια αίσθηση πένθους.

Προσωπικά αγαπημένα κομμάτια του δίσκου είναι τα “The Call”, “Dirtknock” και το “Hopprock”.

 

 

Ντένις Σκούρας 

Radiohead - Kid A Mnesia

Κλέβουμε λίγο στον ορισμό του τι σημαίνει καινούργιος δίσκος. Σε μία συλλεκτική επανέκδοση οι Radiohead, αν και εξαφανισμένοι εδώ και καιρό, μας θυμίζουν τι σημαίνει να είσαι θρύλος στη μουσική σκηνή. Ένα από τα καλύτερα άλμπουμ τους (Amnesiac) κάνει παρέα σε ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα άλμπουμ τους (Kid A) εμπλουτισμένα με ανέκδοτα μέχρι σήμερα τραγούδια. “Μια στάση εδώ για να κατέβω να χορέψω ένα Lotus Flower… “

 

 

Μαρία Παναγιωτάκη

The Black Keys - Delta Kream

Αυτός ο δίσκος ήταν προσωπικά η πιο ευχάριστη μουσική έκπληξη για φέτος. Η μπάντα από το Οχάιο μας χάρισε ένα έργο που θυμίζει περισσότερο εποχές The Big Come Up και Thickfreakness καθώς ο ήχος επέστρεψε σε πιο blues rock ύφος ξεφεύγοντας αρκετά από το indie. Ακούγεται εξίσου ευχάριστα στο σαλόνι με μουσικές βραδιές και σε road trip του αμερικάνικου νότου. Ξεχωρίζω τα: Going Down South, Sad Days Lonely Nights.

 

 

Δημήτρης Παπασπύρος

Måneskin - Teatro d'ira: Vol. I

Δεν ξέρω αν είναι ο δίσκος της χρονιάς, γιατί γι’ αυτό δεν έχω αποφασίσει ακόμα με σιγουριά. Οι Maneskin, όμως, είναι αναμφίβολα η προσωπική μου (όπως και πολλών άλλων ατόμων στοιχηματίζω) αποκάλυψη της χρονιάς. Είναι η πιο πρόσφατη απόδειξη ότι η μουσική, και ιδιαίτερα ένα τόσο δημοφιλές είδος όπως η ροκ, δεν έχει προδιαγεγραμμένη πορεία ακμής και παρακμής, αλλά μεταβάλλεται και αναγεννάται συνεχώς με νέα στοιχεία, ανάλογα με την εποχή στην οποία ζουν τα άτομα που τη δημιουργούν. Οι Maneskin δεν φαίνεται να είναι απλώς μια μπάντα που κέρδισε τη Eurovision και θα περάσει στην αφάνεια, όπως συνηθίζεται. Και αυτό γιατί η μουσική τους έχει ουσία, γι’ αυτό και προτείνω να αφιερώσετε χρόνο να ακούσετε το Teatro d'ira: Vol. I.

 

 

Λευκοθέα Μακρή

Turnstile - GLOW ON

Idles σας αγαπώ, αλλά αντικειμενικά το νέο album της hardcore μπάντας από τη Βαλτιμόρη ήταν κεραυνοβόλος έρωτας με το πρώτο άκουσμα. Τρανό παράδειγμα άψογης εκτέλεσης ενός ιδιαίτερου συνδυασμού χαρντκορίλας και γκρουβάτου indie/latino-funky ρυθμού με riffs που θερίζουν! Ένας δίσκος που θα μνημονεύεται ως «κλασικός» σε λίγα χρόνια.

Αγαπημένα τραγούδια: Όλα!

 

 

Aπόστολος Οικονόμου

The Goon Sax - Mirror Ⅱ

Ορμώμενοι από τη χώρα των καγκουρό με τρίτο κατά σειρά full Lp με τίτλο Mirror Ⅱ, οι The Goon Sax συνδυάζουν αποτελεσματικά μια κάποια μαυρίλα, τις πάντα πετυχημένες για όποια μπάντα χαρακτηρίζεται indie, post-punk μπασογραμμές, όμορφες φωνές, κάποια σύνθια χαρμολύπης περιτυλιγμένα με μια ποπ αφέλεια! Είναι ο δίσκος που άκουσα αρκετές φορές τους τελευταίους μήνες και ταίριαξε σε όποια κατάσταση χρειάστηκε. Δώστε του μια ευκαιρία!!

 


 

Μάριος Παγώνης

Gojira - Fortitude

Οι Gojira εδώ και πολλά χρόνια αποτελούν την αιχμή του δόρατος στο heavy metal (είτε μας αρέσει είτε όχι).Δεν υπάρχουν πολλοί στον metal χώρο τις τελευταίες δύο δεκαετίες που μπορούν να τους κοιτάξουν κατάματα! Τέσσερις τύποι ντυμένοι στα μαύρα που ισοπεδώνουν τα πάντα στο πέρασμα τους χωρίς πολλές φανφάρες και τυμπανοκρουσίες (και μιας και μιλάμε για τύμπανα να αναφέρουμε ότι ο ντράμερ τους Mario Duplantier είναι υποψήφιος για ντράμερ της χρονιάς).Στα του δίσκου τώρα έχουμε να κάνουμε με κάτι πραγματικά σοβαρό και πλήρη σε μια εποχή που όλα είναι εύκολα και κενά, οι Gojira  ηχητικά και στιχουργικά παίρνουν κεφάλια! Ένα album γεμάτο όγκο και συναίσθημα όπως αρμόζει σε έναν μεγάλο metal δίσκο του σήμερα.

 

Διάβασε ακόμα: Οι Καλύτεροι Εγχώριοι Δίσκοι του 2021

Περισσοτερα ...

Οι Καλύτεροι Εγχώριοι Δίσκοι του 2021

Οι παραγωγοί του sinradio.gr ξεχώρισαν από έναν εγχώριο δίσκο για το 2021 ο καθένας και τον μοιράζονται μαζί σου!

Διάβασε ακόμα: Οι Καλύτεροι Διεθνείς Δίσκοι του 2021

 

 

Θανάσης Στασινός

Pan Pan - Φαντασμαγορία Δύο

Το άλμπουμ που ήρθε την κατάλληλη περίοδο (μετά από ένα πολύμηνο lockdown) και μας χτύπησε σαν ρεύμα ώστε να χορεύουμε ασταμάτητα στην πίστα. Ποπ, electro Synths και drum machines αποτελούν το δεύτερο μέρος της δικής του φαντασμαγορίας. Αποτελείται από 7 νέα τραγούδια όπου στίχους και μουσική έχει γράψει ο ίδιος, όμως μοιράζεται το μικρόφωνο μαζί με τις Nalyssa Green, Katrinpi, Melentini, Καλλιόπη Μητροπούλου και Nefeli Walking Undercover. Τραγούδι της χρονιάς φυσικά το Χτύπα Με Σαν Ρεύμα Στην Πίστα.

 

Λευκοθέα Μακρή

Mazoha - ΠΡΤΘΛΤΣ

Ο Δημήτρης Πολιούδης με το καινούριο album του ελληνόφωνου πρότζεκτ του κατάφερε να αποτυπώσει το σκοτεινό, ασφυκτικό και απειλητικό παρόν μας πάνω σε ξεσηκωτικούς και χορευτικούς punk και synth ρυθμούς. Ένα μανιφέστο και μια γιορτή αντίστασης για ό,τι μας συνθλίβει! Τραγούδια στο repeat: Αυτοάμυνα και Ράδιο Κατάθλιψη.

 

 

Cj Turtle

Jan Van de Engel - Streams (Teranga Beat 2021)

Η Spiritual Τζαζ συναντά την Ελληνική δημοτική παράδοση στο καταπληκτικό νέο πόνημα του ντράμερ-συνθέτη Γιάννη Αγγελόπουλου aka Jan Van.

 

 

Μαρία Παναγιωτάκη

Green Was Greener - Introspective

Όταν πρωτοάκουσα ένα δείγμα από τη δουλειά του συγκροτήματος -συγκεκριμένα το Another Chance- ενθουσιάστηκα ιδιαιτέρως. Μια φρέσκια πανέμορφη δουλειά, αυτό που έψαχνες όταν σκεφτόσουν "έχω βαλτώσει λίγο μουσικά, περιμένω κάτι καινούργιο να με ξεσηκώσει". Η αναμονή λοιπόν πατάει pause με τον πρώτο δίσκο της μπάντας από το Ηράκλειο Κρήτης του οποίου ο δυναμικός μεν, ευγενικός δε indie ήχος μπορεί να κρατήσει συντροφιά οποιαδήποτε στιγμή. Ξεχωρίζω τα Everyday και Stargazing.

 

 

Διονυσία Αλβανού

Rosey Blue - SWANS

Κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2021 από την Inner Ear Records και ήρθε για να επισφραγίσει τη χρονιά που πέρασε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Με ήχο smooth και american folk στοιχεία, ο δίσκος αυτός ζέστανε την καρδιά μας και μας ταξίδεψε.

Προσωπικό αγαπημένο τραγούδι του άλμπουμ για την vintage αισθητική του και την blues διάθεσή του, το The Moon.

 

 

Βασίλης Παλαιολόγου

Jef Maarawi - Terra Papagalli

Ο ελληνοβραζιλιάνος τραγουδοποιός στη δεύτερη δισκογραφική του δουλειά παραδίδει έναν μεστό δίσκο με σαφείς folk αναφορές που κυλάει όμορφα από την αρχή μέχρι το τέλος. Αν οι Fleet Foxes είναι μια από τις αγαπημένες σας σύγχρονες μπάντες τότε και ο Jef Maarawi θα σας εντυπωσιάσει.

 

 

Δήμητρα Αλεξανδράκου 

Rsn - Motion (Agogo Records)

Το Motion ήρθε να μας δώσει κίνηση και έμπνευση σε μια ακόμη μουδιασμένη χρονιά, που δεν λέει να τελειώσει. Τα 9 κομμάτια του album συνθέτουν τον μοναδικό μουσικό Κόσμο του μόνιμα δραστήριου και εν κινήσει δημιουργού του. Απόδειξη αυτού και το εκπληκτικό artwork των Till Noon. Trip hop, electronica, downtempo, grooves, ανατολίτικα ψήγματα,οι φωνές των Lefteris Samson, Thalia, MC Yinka, Irene & Jb Nimble, το πιάνο του Δημήτρη Δερμάνη, η κιθάρα του Διονύση Μέρφη, το ούτι της Βάσιας Βουργουλάκη, τα κρουστά των Quilombo αποτελούν μερικά από τα στοιχεία του Motionικού χωροχρόνου, που μας καλεί να χαθούμε σε αυτό το συναισθηματικό ταξίδι από την πρώτη κιόλας νότα.

Αγαπημένα κομμάτια:  ΝΑΙ

 

 

Ντένις Σκούρας

Danai Nielsen - Who Are They

Είχαμε ακούσει τραγούδια από αυτόν τον δίσκο διάσπαρτα από ‘δω κι από ‘κει, όμως η Danai κάνει το ντεμπούτο της με τον δίσκο ολοκληρωμένο και τα τραγούδια πιο καλογυαλισμένα. 

Ένας δίσκος που ακούγεται εξίσου σε club (αχ να 'χαμε ένα διαίτης τώρα) και στα ακουστικά σου όταν νιώθεις μόνος. Από τη Danai Nielsen σίγουρα θα ακούσουμε όλο και καλύτερα στο μέλλον. 

Recycled Feelings και Who are they είναι οι δύο καταστάσεις όλου του 2021… 

Ακούω ότι κυκλοφορεί και σε βινύλιο… MONO Record Store, ξηγήσου.

 

 

Δήμητρα Αθανασίου

ΜΕΝΤΑ - Τελεφερίκ

Οι ΜΕΝΤΑ, μία ανήσυχη alternative rock μπάντα από την Αθήνα, γιορτάζοντας τα 20+1 χρόνια από την πρώτη τους εμφάνιση επανεκδίδουν με ελληνικό όνομα τον instrumental δίσκο Telepherique (2015), έναν δίσκο που είχε αποτελέσει τομή στην καριέρα τους καθώς φλέρταρε με την ηλεκτρονική σκηνή, και τον ντύνουν με στίχους βαθύτατα επηρεασμένους από τη ζωή στο lockdown. Στον νέο δίσκο Τελεφερίκ συμμετέχουν οι εκπληκτικοί: Γιάννης Αγγελάκας, Παύλος Παυλίδης, Coti K., Νικόλας (Razastarr), Λένα Πλάτωνος, Nalyssa Green, Χρήστος Λαϊνάς, Prins Obi, Danai Nielsen και Σέργιος Βούδρης. Και κάπως έτσι η krautrock συναντά τη hip hop, την ambient και την pop σε ένα πάντρεμα που ευχαριστεί υπέρ το δέον τα αυτιά μας.
Enjoy!

 

Δημήτρης Παπασπύρος

Pink Vanity - Foggy Shots EP

Πρόκειται μόνο για ένα EP με μόλις 4 τραγούδια, ωστόσο αρκεί για να συστήσει δισκογραφικά στην ελληνική (τουλάχιστον) σκηνή ένα από τα πιο υποσχόμενα alternative rock (ή πείτε τους όπως αλλιώς θέλετε) σχήματα. Δημιουργημένοι από τους δύο αδερφούς Αλέξανδρο και Κωνσταντίνο Κρομμυδά, το πενταμελές πλέον συγκρότημα καταφέρνει να δίνει στον alternative rock ήχο του μια πληθώρα επιπλέον στοιχείων, από hard rock σε πιο χορευτικά, ως και progressive, δημιουργώντας μια πολύ ενδιαφέρουσα μουσική σύγχυση. Ο ήχος τους σε συνδυασμό με τους αινιγματικούς στίχους γεμάτους υπαρξιακές ανησυχίες δημιουργεί, στα δικά μου τουλάχιστον αυτιά, μια πραγματικά συναισθηματικά φορτισμένη μουσική. 

 

Γιώτα Καλλιγοσφύρη

Mechanimal - Θόρυβος

Ο πέμπτος δίσκος των Mechanimal κυκλοφόρησε και είναι, για πρώτη φορά, ελληνόφωνος. Λίγο οι επιρροές από Depeche Mode, λίγο ο post punk ηλεκτρονικός ήχος, λίγο η συνάφεια με τη Λένα Πλάτωνος και η προσέγγιση των στίχων από την πλευρά της «spoken word poetry», σου κρατούν το ενδιαφέρον σε όλα τα κομμάτια. Όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με τους ιδιαίτερους στίχους  και τη φωνή της Θέκλας Τσελεπή, απογειώνουν το εγχείρημα και το κάνουν να ξεχωρίζει ανάμεσα στις υπόλοιπες ελληνικές κυκλοφορίες. Τα κομμάτια που ξεχώρισα ήταν το “Θόρυβος”  και το “Θαυμάσια που είσαι όταν χορεύεις”. 

 

Κώστας Τσάμης

Bloody Hawk - Τίμημα

Μετά το “1 Ευρώ”, ο Bloody Hawk επιστρέφει δισκογραφικά με το “Τίμημα”, ένα δίσκο που συνεχίζει από εκεί που άφησε ο προηγούμενος.

Προσωπική άποψη είναι ότι ο Bloody Hawk είναι μια αυθεντική Hip-Hop ιστορία από το περιθώριο, αντίστοιχη και με παραλληλισμούς με ιστορίες από το Bronx και Compton. Για να έρθω στον δίσκο, όπως και στην υπόλοιπη δουλειά του, ο Bloody Hawk μιλάει για τα προβλήματα τη φτώχεια και την προσπάθεια να ξεφύγει από αυτή όντας στο τοπίο της Ελλάδας των λαϊκών στρωμάτων, όχι σε κάποιο γκέτο, μακριά από ναρκωτικά, όπλα, συμμορίες κτλ, μιλώντας ειλικρινά και απέχοντας από αυτά που προστάζει η μόδα. Η παραγωγή του δίσκου και τα Beat είναι πολύ προσεγμένα με πολύ ιδιαίτερες λεπτομέρειες, με highlight το beat του “Daewoo 3” το οποίο είναι και το πιο ακουσμένο κομμάτι του δίσκου, ενώ το “Ektenepol” θυμίζει αρκετά την αίσθηση που είχαν τα Hip-Hop samples πριν 2 δεκαετίες. Αγαπημένο κομμάτι του δίσκου το “Top 5 Freestyle”.

 

Μάριος Παγώνης

Need - Norchestrion: A Song For The End

Όταν μιλάμε για εγχώριο progressive metal οι Need είναι από τις πρώτες μπάντες που σου σκάνε στο μυαλό! Σε αυτή την πέμπτη τους δισκογραφική δημιουργία μας παρουσιάζουν ένα σπουδαίο album γεμάτο έμπνευση, ταλέντο και συναίσθημα κάνοντας ένα μεγάλο βήμα στον χώρο ώστε να θεωρηθούν ως μια από τις καλύτερες progressive metal μπάντες.

 

Διάβασε ακόμα: Οι Καλύτεροι Διεθνείς Δίσκοι του 2021

Περισσοτερα ...

Αγαμέμνων του Γιάννη Ρίτσου στο θέατρο Λιθογραφείον

Γιάννη Ρίτσου Αγαμέμνων

σαν ένας ωραίος νεκρός


Ο Αγαμέμνων του Γ. Ρίτσου κατεβαίνει από το βάθρο του ήρωα και γίνεται ο άνθρωπος που αγωνιά για το εφήμερο της ύπαρξης. Κατανοεί τη ματαιότητα της φιλοδοξίας και ξεκαθαρίζει τους προσωπικούς του λογαριασμούς την ύστατη στιγμή πριν το φοβερό βήμα.

Είναι  ένα κείμενο ενδοσκόπησης, ωριμότητας και ταπεινότητας.

Ο ποιητής επιλέγει μια μεγάλη μορφή της δραματουργίας, την απογυμνώνει από τα ηρωικά της στοιχεία και την μετατρέπει σε ένα γνώριμο, “καθ΄ημάς” πρόσωπο. Ο Αγαμέμνων αφήνει κατά μέρος τον ρόλο του ηγέτη και συνομιλεί με τον άνθρωπο μέσα του και απέναντί του.

Μετά την επιτυχημένη πρεμιέρα που δόθηκε στο διαδίκτυο σε ζωντανή μετάδοση ( live streaming) από το θέατρο Λιθογραφείον της Πάτρας τον Δεκέμβριο του 2020, ένα χρόνο μετά ο Αγαμέμνων του Γ. Ρίτσου σκηνοθεσία Δ. Γεωργαλά, επανέρχεται για 15 παραστάσεις στον ίδιο χώρο δια ζώσης.



Ταυτότητα της παράστασης :

Αγαμέμνων του Γιάννη Ρίτσου

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Γεωργαλάς                        

Σκηνικά - Kοστούμια: Δημήτρης Ντάσιος                            

Σχεδιασμός Φωτισμών: Ευσταθία Δρακονταειδή                           

Επιμέλεια κίνησης: Θέμης Παυλής                                  

Βοηθός σκηνοθέτη: Νίκος Τσιμάρας

Φωτογραφίες : Γιώργος Στυλιανός

Δημιουργικό : Αναστάσιος Σωτηρίου

Παραγωγή : Βιομηχανική

Ερμηνείες : Γεράσιμος Σοφιανός & Μαρίνα Παντελάκη                               

Διάρκεια 65΄


 

Πρόγραμμα Παραστάσεων :

17,18,19/12  Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή    21.15

25,26,27/12  Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα        21.15

1,2,3/ 1        Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα        21.15

7,8,9/1         Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή    21.15

14,15,16/1    Παρασκευή,Σάββατο, Κυριακή     21.15

Θέατρο Λιθογραφείον

Μαιζώνος 172Β

Πάτρα

τηλ. Κρατήσεων – πληροφορίες : 2610.328394

Εισιτήρια:

ticketservices.gr/agamemnon-theatro-lithografeion

12 € κανονικό

10 €  μειωμένο ( ανέργων, ΑΜΕΑ, φοιτητικό, ατέλεια ηθοποιών)

 

Περισσοτερα ...

WhiteNoise sintape ~ Λευκοθέα Μακρή

WhiteNoise sintape

Το ακούς και το διαβάζεις κάθε Δευτέρα στις 19:00!

Πάτα play και συνδέσου!

 

‘’The making of a great compilation tape is a very subtle art’’, σύμφωνα με τον Rob Gordon του 2000, ή όπως μας υπενθύμισε η Rob Brooks το 2020 ‘’A playlist is delicate art...you get to say what you want to say without actually saying it’’. Το High Fidelity, η πιο σημαντική και συνάμα αγαπημένη ταινία (μεταφορά βιβλίου δηλαδή) όλων των μουσικόφιλων, έθεσε κάποιους βασικούς κανόνες για το τέλειο mixtape/playlist. Κάθε λίστα που φτιάχνουμε βέβαια, διαφέρει από την άλλη. Πρόκειται για ένα mix που θέλουμε να αφιερώσουμε σε κάποιο άλλο πρόσωπο ή καθαρά για δική μας ευχαρίστηση; Επειδή μπορούμε να μιλάμε για ώρες όμως για τις playlists, ας εστιάσουμε στο σημερινό WhiteNoise sintape, το οποίο θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε μέσα από τους 8 χρυσούς κανόνες της Rob:

  1. Πρέπει να υπάρχει θέμα: Θέμα σήμερα τα αγαπημένα χαλαρά Indie τραγούδια των τελευταίων μηνών.
  2. Πρέπει να είναι διασκεδαστική: Easy-going tempo και κιθάρες που θα σας κάνουν να κουνηθείτε ρυθμικά. Ε, δεν είναι αυτό entertaining;
  3. Το μήνυμα από πίσω να μην είναι προφανές: Oh well…
  4. Όχι απανωτά κομμάτια από τον ίδιο καλλιτέχνη, εκτός αν αυτό είναι το θέμα: Τσεκ.
  5. Θα είναι δύσκολη διαδικασία: Δεν επιλέγονται εύκολα μόνο 15 τραγούδια…
  6. Το 1ο κομμάτι είναι το πιο σημαντικό γιατί θέτει τον τόνο για τα υπόλοιπα: Το ‘’Heaven’s only wishful’’ του Καναδού τραγουδιστή/παραγωγού MorMor είναι ένα εξαιρετικό chilled-out και μελαγχολικό τραγούδι, με synths, χαλαρά ντραμς και μελωδικές κιθάρες, ενώ οι στίχοι χτυπάνε στην ψυχή, "close your eyes and see it through/ chaos comes and collects the view".
  7. Να υπάρχει κάποιο στοιχείο έκπληξης: Ο ρυθμός κάπου στα μισά δυναμώνει με τους English Teacher από το Leeds που αυτοαποκαλούνται post-art-indie-definitely-not-punk, αλλά και τους L’objectif που συνδυάζουν post punk, alternative indie, jazz και funk.
  8. Το τελευταίο θέλει ιδιαίτερη προσοχή, ώστε να κλείνει στο καλύτερο σημείο: Οι The Orielles έγραψαν το ‘’Sugar Tastes Like Salt’’ σε διάστημα 3 χρόνων και αποτελεί το debut single της μπάντας αφού υπέγραψε στην Heavenly Records. Banger 8 λεπτών!!

Ελπίζω να την απολαύσετε… Μέχρι την επόμενη Δευτέρα, ας ξαναδούμε το High Fidelity άλλη μία φορά!


 

~ Λευκοθέα Μακρή ~

 

Περισσοτερα ...

WhiteNoise sintape ~ Λευκοθέα Μακρή

WhiteNoise sintape

Το ακούς και το διαβάζεις κάθε Δευτέρα στις 19:00!

Πάτα play και συνδέσου!

 

Κανονικά, αν τα πράγματα πήγαιναν όπως ήταν σχεδιασμένα και με βάση το πρόγραμμα, τώρα θα σχολιάζαμε το live φωτιά των Shame. Της post-punk μπάντας από το Νότιο Λονδίνο που τόσο πολύ ανυπομονούσαμε να απολαύσουμε, ώστε να γίνει χαμός και να αποφορτιστούμε λίγο πριν τελειώσει αυτό το έτος… Αλλά, επειδή λίγο ο covid, λίγο η ατυχία που (με) ακολουθεί, το live ακυρώνεται καθώς τα μέτρα άλλαξαν και θα έπρεπε να τηρηθούν κάποιες μέρες καραντίνας πίσω στην Αγγλία που έβγαιναν εκτός ημερομηνίας προφανώς. 30 Απριλίου η νέα ημερομηνία, οπότε περιμένουμε πάλι…

Θολό το τοπίο με τις συναυλίες, κυρίως όσον αφορά τους μουσικούς από το εξωτερικό διότι αυτές τις μέρες ειδικά, υπήρξαν πολλές ακυρώσεις ευρωπαϊκών, και όχι μόνο, περιοδειών. Οι Viagra Boys ενώ σαρώνανε την Ευρώπη, επαναπρογραμματίζουν για Αγγλία και Σκωτία λόγω κρούσματος στην μπάντα, ενώ και οι Frank Carter & The Rattlesnakes μετακινούν ημερομηνίες για τέλη 2022. Καλώς ή κακώς, η τελευταία δικιά μου συναυλιακή εμπειρία για φέτος ήταν οι Motorama, τους οποίους θα άνοιγαν οι De Ambassade. But guess what? Ούτε αυτούς είδαμε τελικά, διότι βρέθηκε ένα μέλος θετικό και ευτυχώς τουλάχιστον είδαμε την Alberta Baslam των De Ambassade να πραγματοποιεί solo live εμφάνιση. Πρώτη φορά έβλεπα τους Ρώσους ζωντανά, και ενώ διάβαζα για την αγάπη που τους τρέφει το ελληνικό κοινό, δεν περίμενα να υπάρχει όντως τόσο ένθερμη αποδοχή, με χειροκροτήματα, σφυρίγματα και ασταμάτητο χορό. Μια τίμια και ωραία βραδιά.

Είχαμε την χαρά όμως, να δούμε ζωντανά και κάποια δυνατά ονόματα της εγχώριας σκηνής που μας έκαναν να ξαναθυμηθούμε κάπως τα παλιά, ανέμελα προ-κόβιντ χρόνια. Η εμφάνιση των Deaf Radio στην Αθήνα θα μπορούσε να συνοδεύεται από τις εξής λέξεις-κλειδιά: πανικός, χορός, mosh pits. Το live του Mazoha aka Τζίμη Πολιούδη στον Συνδετήρα της Πάτρας από την άλλη, μου άφησε την αίσθηση ότι βρισκόμουν εγώ και η παρέα μου στο σπίτι γνωστού όπου περάσαμε όλο το βράδυ χορεύοντας και τραγουδώντας χωρίς να μας νοιάζει τίποτα και κανένας. Όσοι δεν έχετε δει τον Τζίμη live, είτε παίζει ως Mazoha είτε ως Vagina Lips στο επόμενο που θα ανακοινώσει τρέξτε!

Ελπίζουμε με την νέα χρονιά, τα πράγματα να πάνε κάπως καλύτερα και να πραγματοποιηθούν όλες οι συναυλίες και τα φεστιβάλ που ανακοινώθηκαν. Ως την επόμενη Δευτέρα, ας ρίξουμε το λίπασμα στον κήπο να φυτρώσουν μαργαρίτες που θα φτάνουν ως τον ήλιο…

 

 

~ Λευκοθέα Μακρή ~

Περισσοτερα ...

"The Prudes" ~ Κριτική


Σε μια κοινωνία που λίγους μήνες πριν βίωσε έντονα το κίνημα του #MeToo και που έρχεται αντιμέτωπη καθημερινά εδώ και εκατοντάδες χρόνια με κάθε είδους στερεότυπα, ταμπού και συντηρητικές αντιλήψεις, το να μιλήσει κανείς για τη σεξουαλική του ζωή ή ακόμα περισσότερο για κάποιο προσωπικό τραύμα ή κακοποίηση που αφορά αυτή, δημιουργεί αυτόματα μια άβολη και αλλοπρόσαλλη κατάσταση. Ο Neilson, αντλώντας βασικά στοιχεία από το in yer face theater, θίγει ένα ζήτημα λεπτό επί σκηνής και δημιουργεί πολύ σουρεαλιστικές κωμικές στιγμές. Ταυτόχρονα οι ήρωες αποκαλύπτουν μια ιστορία για ένα προσωπικό τραύμα και το πώς το διαχειρίζονται. Πώς μπορεί ένα τέτοιο τραύμα να επηρεάσει τη σεξουαλική ζωή με τον σύντροφό σου; Μπορεί εκείνος να το αποδεχτεί και να συνεχίσει; Κι άλλες αντίστοιχες σκέψεις και προβληματισμοί γεννιούνται στο μυαλό μας καθώς παρακολουθούμε την έντονη αυτή ιστορία, που με μεγάλη μαεστρία και σκηνοθετική ευφυΐα, επιμελήθηκε ο Βαγγέλης Λάσκαρης.

Οι δύο πρωταγωνιστές, Η Αγγελική Γρηγοροπούλου και ο Θανάσης Ισιδώρου με πολλή διάθεση, χιούμορ, ταλέντο, αμεσότητα και διάδραση τόσο μεταξύ τους όσο και με το κοινό, μας χάρισαν απλόχερα μια εξαιρετική θεατρική στιγμή. Το συγκεκριμένο κείμενο, η εύστοχη επιλογή των ηθοποιών, η αμεσότητα στη σκηνοθεσία, το λιτό και μοντέρνο σκηνικό, η μουσική επιμέλεια, η «ζεστή» και φιλόξενη σκηνή του Vault, βοήθησαν στην άψογη επικοινωνία με το κοινό, που ως μέρος του κι εγώ, μπορώ να πω με σιγουριά πως με κρατούσαν σε υψηλό ενδιαφέρον και είτε γελούσα με τα έξυπνα και όχι χιλιοπαιγμένα αστεία, είτε προβληματιζόμουν για την κοινωνία μας και τις αντιλήψεις της.

Μια φρέσκια, μοντέρνα, γλυκόπικρη και επίκαιρη παράσταση με στόχο την αφύπνιση και την ευαισθητοποίηση των θεατών. Μια παράσταση- κοινωνικό πείραμα. Χιούμορ, ροή λόγου, εξαιρετική ενέργεια από τους ηθοποιούς και ως ξεκάθαρος στόχος τα μηνύματα κατά της κακοποίησης και κάθε είδους ταμπού και προκαταλήψεων ο Βαγγέλης Λάσκαρης, με το κείμενο του Neilson και έχοντας επιλέξει χαρισματικούς συνεργάτες, δημιουργεί μια παράσταση που δεν πρέπει να χάσετε!



της Αλεξάνδρας Γαϊδατζή,

τεταρτοετούς φοιτήτριας θεατρικών σπουδών
στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

 



Διάβασε περισσότερα: "The Prudes" του Anthony Neilson για πρώτη φορά στην Ελλάδα!

 

ΗΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ:

Από τη Δευτέρα 18 Οκτωβρίου έως την Τρίτη 11 Ιανουαρίου, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ :

Παίζουν (αλφαβητικά) : Αγγελική Γρηγοροπούλου, Θανάσης Ισιδώρου

Συγγραφέας Anthony Neilson

Μετάφραση : Δημήτρης Κιούσης

Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Λάσκαρης

Πρωτότυπη μουσική σύνθεση και ενορχήστρωση : Πάνος Πανάκος

Σκηνικός χώρος και ενδυματολογική επιμέλεια: Ντιάνα Σκιαδά

Κίνηση και χορογραφίες : Φώτης Νικολάου

Φωτογραφίες: Ίρις Κατσούλα

Αφίσα παράστασης : Γιάννης Κεντρωτάς

Επιμέλεια προγράμματος: Εκδόσεις Αιγόκερως

Δημόσιες σχέσεις : Biri Biri Communication

Παραγωγή: ProvaT.O. Athens (Prova Theatre Organization) A.M.K.E.

Περισσοτερα ...

WhiteNoise sintape ~ Λευκοθέα Μακρή

WhiteNoise sintape

Το ακούς και το διαβάζεις κάθε Δευτέρα στις 19:00!

Πάτα play και συνδέσου!

Λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα και την αλλαγή του χρόνου, ήρθε η κατάλληλη στιγμή να συστηθούμε με τον ραδιοφωνικό σταθμό του Συνδετήρα. Ξεκινά λοιπόν, μια σχέση εξ αποστάσεως θα λέγαμε, διότι ενώ κάθε Δευτέρα θα είμαστε μαζί στις μουσικές επιλογές, δεν θα είμαστε και στο μικρόφωνο. Παρόλα αυτά, θα επικοινωνούμε γραπτώς, όπως κάνουμε τώρα, για να λέμε μουσικά νέα, να κάνουμε ανασκοπήσεις, να μοιραζόμαστε απόψεις, γνώμες και εμπειρίες.

Οπότε, μπαίνουμε δυναμικά και έχουμε και λέμε: Το 2021 ήταν μια χρονιά αρκετά δημιουργική για πολλούς μουσικούς και συγκροτήματα. Κατά τη διάρκεια της καραντίνας, πολλοί ήταν εκείνοι που κλείστηκαν στα studios και ηχογράφησαν νέους δίσκους, που άλλοι μας ενθουσίασαν, άλλοι μας παίδεψαν και άλλοι ξεχάστηκαν… Στα highlights της χρονιάς, είχαμε εντυπωσιακά ντεμπούτα όπως αυτό των Dry Cleaning, με τον εθιστικό και ποιητικό post-punk ήχο τους, αλλά και επιστροφές συγκροτημάτων όπως οι Quicksand. Το ‘’Distant Populations’’ επανάφερε στο προσκήνιο άκρως επιτυχημένα τους βετεράνους του post-hardcore ήχου των ‘90s. Τον Νοέμβριο είχαμε τη χαρά να ακούσουμε και την καινούρια δουλειά της μπάντας από το Bristol. Και εννοούμε φυσικά τους αγαπημένους IDLES και το ‘’Crawler’’ (Can I get a hallelujah?) . Περισσότερο ενδοσκοπικοί και συναισθηματικοί συνεχίζουν να μας ξεσηκώνουν με την δικιά τους ξεχωριστή version του punk. Live τελικά όμως, πότε θα τους δούμε ρε παιδιά…

Keep an eye επίσης, σε νέα ονόματα της βρετανικής κιθαριστικής, indie, post-punk και πάει λέγοντας, σκηνής όπως το ντουέτο των Wet Leg. Δυο μαγικά κορίτσια που μας έχουν πάρει το μυαλό με την ‘’Chaise Longue’’ τους και οι οποίες το 2022 βγάζουν το πρώτο τους album. Οι Vlure με το single τους ‘’Shattered Faith’’ ταρακούνησαν τα πιο dark electronic/post-punk νερά, υπέγραψαν στην So Young Records και τον επόμενο μήνα κυκλοφορούν το πρώτο τους EP. Στην ίδια δισκογραφική ανήκουν και οι Lime Garden, τα λίγο electro, λίγο synth, λίγο ενναλακτικά rock κορίτσια από το Brighton, που ξέρουν πολύ καλά να εντυπωσιάζουν με τα singles τους!

Αυτά για την ώρα, τα λέμε την επόμενη Δευτέρα και όπως μας θύμισαν οι Idles, ας μην ξεχνάμε πως In spite of it all, Life is beautiful…

 

 


~ Λευκοθέα Μακρή ~

 

Περισσοτερα ...

"Μετακίνηση Τσέχωφ" - Παράταση παραστάσεων & συνέντευξη

Η παράσταση «Μετακίνηση Τσέχωφ» μετά την πολύ επιτυχημένη της καλοκαιρινή της πορεία και τις εξίσου επιτυχημένες παραστάσεις της στο θέατρο Επίκεντρο+ παίρνει παράταση για 6 ακόμη παραστάσεις στις 3-4-5, 10-11-12 Δεκεμβρίου.


Άκου εδώ τη συνέντευξη που παραχώρησε ο Γιάννης Τσάκωνας, σκηνοθέτης και ηθοποιός της παράστασης στη Διονυσία Αλβανού

 

Είναι μια κωμωδία βασισμένη σε έξι κωμικά και όχι μόνο αριστουργηματικά διηγήματα του Α.Π Τσέχωφ.
Ο Αντόν Πάβλοβιτς Τσέχωφ (1860-1904) ήταν Ρώσος θεατρικός συγγραφέας και ένας από τους μεγαλύτερους διηγηματογράφους της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Τα διηγήματα και τα θεατρικά έργα του, παίζονται σε όλο τον κόσμο, είναι εξαιρετικά δημοφιλή παγκοσμίως και πάντα επίκαιρα.
Η κύρια θεματολογία στα έργα του, είναι εμπνευσμένη από ιστορίες ανθρώπων που ζουν στην ρώσικη επαρχία. Ο ίδιος ως έμπειρος μαέστρος, πότε τραγικός και πότε σατυρικός, αποκαλύπτει άλλοτε με τρυφερότητα και άλλοτε με χιουμοριστική διάθεση τις πιο καλά κρυμμένες πτυχές της ανθρώπινης φύσης.

Στα έξι διηγήματα στα οποία θα βασιστεί η παράσταση «Μετακίνηση Τσέχωφ», θα δούμε κωμικοτραγικές καταστάσεις μέσα από ιστορίες που φέρνουν την ανθρώπινη φύση αντιμέτωπη με ενδιαφέροντα ερωτήματα.
Η θέση μας στην κοινωνία είναι ένα θέμα που έχει απασχολήσει σχεδόν όλους μας τουλάχιστον για μια φορά στην ζωή μας. Το επαγγελματικό status, η οικογενειακή κατάσταση, το ύψος των τραπεζικών μας καταθέσεων, τα υλικά αγαθά, η επαγγελματική και προσωπική επιτυχία κ.α. απασχολούν πολλούς ανθρώπους καθημερινά, ιδιαίτερα όταν, όπως και σήμερα, υπάρχουν τόσο αβέβαιες κοινωνικοοικονομικοπολιτικές συνθήκες παγκοσμίως.
Η σημασία που δίνουμε σε όλα αυτά, ίσως και χωρίς να το επιδιώκουμε, επηρρεάζει τον τρόπο σκέψης μας, τις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους, τις επιλογές μας.
Πώς θα συμπεριφερθούμε αν ξαφνικά κερδίσουμε το λαχείο;
Πως αντιδρούμε στο κοινωνικό κατεστημένο που θέλει τον άνθρωπο με την «θέση κύρους» να είναι ανώτερος από κάποιον άλλον;
Μπορούμε να εξαγοράσουμε την αγάπη ή τον έρωτα;
Βάζουμε πιο πάνω τις σχέσεις μας από τα υλικά αγαθά ή το αντίστροφο;

Αυτή η παράσταση κλείνει το μάτι και σατυρίζει όλα τα κοινωνικά κατεστημένα και τα success stories που πολλές φορές παρουσιάζονται ως μονόδρομος για μια θέση στην παγκόσμια κοινωνία.

Ακολουθήστε στο instagram: metakinisi_chekhov για να μείνετε συντονισμένοι.


Ταυτότητα Παράστασης

Διηγήματα: "Το πορτοφόλι", "Το τυχερό λαχείο", "75.000", "Ένα σκυλί αξίας", "Ένας αριθμός", "Ο παχύς και ο αδύνατος”.

Σκηνοθεσία-Σχεδιασμός Φωτισμών-Δραματουργική Επεξεργασία:

Τσάκωνας Γιάννης

Ηθοποιοί (με αλφαβητική σειρά):

Κομνηνόγλου Γεώργιος

Τσάκωνας Γιάννης

Χρυσανθακοπούλου Μαίρη


Μουσική:

Τζαβάρας Δημήτρης


Σχεδίαση έντυπου υλικού:

Κωνσταντίνου Λευτέρης

Περισσοτερα ...
Subscribe to this RSS feed
Click here - fbetting view betfair bonus