Alternative poetry

Άλλη μια παγκόσμια μέρα ποίησης και ενώ στην Ελλάδα συνεχίζουν να βγαίνουν μελέτες για τον ηδονιστή Καβάφη και ενώ εμείς περιμένουμε τους βαρβάρους, λίγο πιο έξω το έχουν πάρει απόφαση ότι ο Γκοντό δεν θα έρθει ποτέ και γίνεται μια προσπάθεια για νέα ρεύματα ποίησης και σε μια πιο σύγχρονη και πιο εύκολα προσβάσιμη μορφή. Υπάρχει η τάση ν’ αναζητείται το βάθος σε πιο «ρηχούς», καθημερινούς στίχους, οι οποίοι γενναιόδωρα χαρίζονται στους αναγνώστες.

Νέα κινήματα έκαναν την εμφάνισή τους τα τελευταία χρόνια στην Αμερική που οδήγησαν νέους ανθρώπους ν’ αγαπήσουν ή έστω ν’ ασχοληθούν με την ποίηση.  Βέβαια, δεν λείπουν οι αντιδράσεις των συντηρητικών της ποίησης ή καλύτερα αυτών που τόσα χρόνια απομακρύνουν τον κόσμο απ’ αυτήν. Βρίσκουμε πλέον ποιήματα παντού, ακόμα και σε μορφή τατουάζ.

Ο Καταλανός ποιητής και περφόρμερ Εντουάρντ Ασκουφέτ έχει πει: «Έχει πλέον εξαλειφθεί η διαφορετικότητα μεταξύ της παραδοσιακής ποίησης και των νέων ρευμάτων ποίησης. Έχει ανατραπεί τόσο πολύ πλέον η εικόνα που είχαμε για την ποίηση, που σήμερα έχει φτάσει σχεδόν στα ίδια επίπεδα με το θέατρο και τον χορό. Η διαφωνία για το αν κάτι είναι ποίηση ή όχι, έχει πλέον παλιώσει.  Κερδίζει η συνύπαρξη».

Ας δεχτούμε λοιπόν ότι οτιδήποτε μπορεί να οργιάσει τη σκέψη του άλλου, να τον ρίξει μέσα σε μια βαθιά λακκούβα λάσπης ή χρυσού, να τον μεταφέρει σ’ ένα κόσμο ακατέργαστο, έχει βάση ποιητική.

Για παράδειγμα, ο νεαρός  Steve Roggenbuck, βγαίνει στους δρόμους, πηγαίνει στη θάλασσα, σε δάση και ποτάμια, ανεβαίνει σε ταράτσες κτηρίων, κλείνεται στο μπάνιο του σπιτιού του και τραβάει τον εαυτό του σε βίντεο ενώ απαγγέλει ποιήματα ή απλά μιλάει για θέματα της καθημερινότητας, μ’ έναν τρόπο κάποιες φορές αναρχικό και κάποιες άλλες βαθιά ερωτικό. Είναι ο βασιλιάς της διαδικτυακής ποίησης σε twitter, tumblr, facebook, youtube. Είναι ένας από τους βασικούς υποστηρικτές των κινημάτων «boykittens», «neo-dada», «new wave vomit» και «alt lit»(Alternative Literature), όπου μπορείτε να διαβάσετε σύγχρονη, ελεύθερη ποίηση. Αυτά τα κινήματα, αναφέρονται σε ποιητές που δεν ενδιαφέρονται σε πρώτο πλάνο για τον εκδοτικό κόσμο, αλλά για τη δημοσίευση/προώθηση στο διαδίκτυο. Βαθιά επηρεασμένος από τον Walt Whitman και Tao Lin. Πιάστηκε από αυτούς αλλά πήρε τον δικό του δρόμο. Κατάλαβε ότι όσο μεγαλώνει ο εικονικός κόσμος, μεγαλώνει και η ανάγκη για άμεση επαφή με το κοινό.

Τα ρεσιτάλ ποίησης ονομάζονται πλέον jam και τα βιβλία που εκδίδονται είναι περισσότερο σε στιλ κολοφώνα από στιλιστικές επιτυχίες. Η ποίηση είναι και πάλι στη μόδα, όπως τότε που αστέρια της ροκ, αντίγραφαν ονόματα ποιητών, όπως ο Bob Dylan από τον Dylan Thomas και οι Doors από  έναν στίχο του William Blake και με αυτό τον τρόπο πλησίασαν την ποίηση.

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει πλέον και η λεγόμενη ποίηση σλαμ (ή ποίηση του δρόμου), όπου σε Αγγλία, Ισπανία και Αργεντινή, εκατοντάδες κόσμος μαζεύεται σε μπαρ, θέατρα, ακόμη και σε μουσεία σύγχρονης τέχνης, για να δει τους σλάμερς να απαγγέλνουν τα ποιήματά τους. Μια επιτυχημένη προσπάθεια πρωταθλήματος σλαμ στη Ελλάδα, έγινε το 2010 στη Θεσσαλονίκη. Υπάρχει βέβαια κι εδώ η διαμάχη για το αν το ρεύμα της σλαμ είναι ποίηση, μιας και είναι ένας «μονόλογος» τριών λεπτών, σε μορφή περφόρμανς. Αυτό όμως νομίζω ότι έχει ήδη απαντηθεί από τα προλεγόμενα. Η spoken poetry είναι ό, τι πιο δυνατό, δύσκολο και αγνό. Δεν ισχύει το «εγώ γράφω, δεν είμαι υποχρεωμένος να ξέρω και πώς να αποδώσω αυτό που έχω γράψει». Αυτή η άποψη έχει γίνει πλέον βαρετή. Δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος, ούτε και ηθοποιός για να αποδώσεις τα ποιήματά σου, φίλε ποιητή. Δεν χρειάζεται να κρατάς τα σεντόνια λευκά forever.

Έχουμε πλέον βίντεο-ποιήματα, στίχους ποιητικούς πάνω σε εκστατική μουσική, ποιήματα πορνό. Η ποίηση βγαίνει από τη ζωή, χωρίς να απαιτείται ποιητική ζωή. Φίλοι ποιητές και φίλες ποιήτριες, ζήστε «κάτι» πάνω από εσάς για να μας πείτε για το «τίποτα» σας που ταράχτηκε. Ο κόσμος κουράστηκε με τα φεγγάρια και τα αστέρια και θέλει να ακούσει για τη νύχτα, αλλιώς θα συνεχίσει να διαβάζει νουβέλες για τη ζωή της κάθε μάνας που είχε μια κόρη δύσκολη κι έναν γιο ταλαντούχο κι ένα εξοχικό στη Λούτσα και πάει λέγοντας…

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα περιοδικά ποίησης (και όχι μόνο) στην Ελλάδα, είναι το υπέροχο Τεφλόν, το οποίο θα το βρείτε να διανέμεται δωρεάν στα βιβλιοπωλεία ή μπορείτε να γίνετε συνδρομητές και να σας το στέλνουν στο σπίτι σας.

Προσωπικά όλα αυτά τα βλέπω σαν την εξέλιξη της ποίησης μπιτ του Gregory Corso, του Allen Ginsberg και του  Jack Kerouac και φυσικά του Charles Bukowski. Ο ελεύθερος στίχος σήμερα αναζητιέται, χωρίς να αναζητάει το αλκοόλ ή την οποιαδήποτε ουσία. Χρειάζεται συγκέντρωση και πολλή δουλειά για να περάσει αυτό που θέλει στον αναγνώστη.

 

Σε κάποιους από εσάς ίσως να αρέσει αυτό το είδος ποίησης και σε κάποιους άλλους όχι. Αξίζει όμως να βλέπουμε την εξέλιξη και τι υπάρχει εκεί έξω. Ίσως αυτό μας δώσει την ευκαιρία ν’ απαλλαγούμε απ’ τον φόβο της λογοκρισίας κάποια στιγμή.

 

Μάκης Μούλος

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « FROZEN της Bryony Lavery Κόκκινες κλωστές παραμυθιών »
Click here - fbetting view betfair bonus